กิลเบอร์ตา
| ความหายาก | ★★★★★★ |
|---|---|
| แอตทริบิวต์หลัก | จิตใจ |
| ประเภทอาวุธ | ยูนิตเวท |
| CV(อังกฤษ) | Anna Devlin |
| CV(ญี่ปุ่น) | Ohashi Ayaka |
| CV(เกาหลี) | Bang Si-u |
| CV(จีน) | Wang Xiaotong |
แท็กการต่อสู้
คุณสมบัติ
การเติบโตของแอตทริบิวต์
| Lv. | ทะลุขีดจำกัด | | | | | | | | | ความเร็วโจมตี |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0 | 9.1 | 9.4 | 16.1 | 20.4 | 500 | 30 | 0 | 5.0% | 1 |
| 2 | 0 | 10.0 | 10.3 | 17.4 | 22.1 | 556 | 33 | 0 | 5.0% | 1 |
| 3 | 0 | 10.9 | 11.3 | 18.6 | 23.8 | 612 | 37 | 0 | 5.0% | 1 |
| 4 | 0 | 11.8 | 12.2 | 19.8 | 25.5 | 668 | 40 | 0 | 5.0% | 1 |
| 5 | 0 | 12.7 | 13.1 | 21.1 | 27.2 | 724 | 43 | 0 | 5.0% | 1 |
| 6 | 0 | 13.6 | 14.1 | 22.3 | 28.9 | 781 | 47 | 0 | 5.0% | 1 |
| 7 | 0 | 14.5 | 15.0 | 23.6 | 30.6 | 837 | 50 | 0 | 5.0% | 1 |
| 8 | 0 | 15.4 | 15.9 | 24.8 | 32.3 | 893 | 54 | 0 | 5.0% | 1 |
| 9 | 0 | 16.3 | 16.9 | 26.1 | 34.0 | 949 | 57 | 0 | 5.0% | 1 |
| 10 | 0 | 17.2 | 17.8 | 27.3 | 35.7 | 1005 | 60 | 0 | 5.0% | 1 |
| 11 | 0 | 18.1 | 18.8 | 28.6 | 37.4 | 1061 | 64 | 0 | 5.0% | 1 |
| 12 | 0 | 19.1 | 19.7 | 29.8 | 39.1 | 1117 | 67 | 0 | 5.0% | 1 |
| 13 | 0 | 20.0 | 20.6 | 31.1 | 40.8 | 1173 | 70 | 0 | 5.0% | 1 |
| 14 | 0 | 20.9 | 21.6 | 32.3 | 42.5 | 1230 | 74 | 0 | 5.0% | 1 |
| 15 | 0 | 21.8 | 22.5 | 33.6 | 44.2 | 1286 | 77 | 0 | 5.0% | 1 |
| 16 | 0 | 22.7 | 23.5 | 34.8 | 45.9 | 1342 | 80 | 0 | 5.0% | 1 |
| 17 | 0 | 23.6 | 24.4 | 36.1 | 47.6 | 1398 | 84 | 0 | 5.0% | 1 |
| 18 | 0 | 24.5 | 25.3 | 37.3 | 49.3 | 1454 | 87 | 0 | 5.0% | 1 |
| 19 | 0 | 25.4 | 26.3 | 38.6 | 51.0 | 1510 | 91 | 0 | 5.0% | 1 |
| 20 | 0 | 26.3 | 27.2 | 39.8 | 52.7 | 1566 | 94 | 0 | 5.0% | 1 |
| 21 | 1 | 27.2 | 28.1 | 41.1 | 54.4 | 1622 | 97 | 0 | 5.0% | 1 |
| 22 | 1 | 28.1 | 29.1 | 42.3 | 56.1 | 1679 | 101 | 0 | 5.0% | 1 |
| 23 | 1 | 29.0 | 30.0 | 43.6 | 57.8 | 1735 | 104 | 0 | 5.0% | 1 |
| 24 | 1 | 29.9 | 31.0 | 44.8 | 59.5 | 1791 | 107 | 0 | 5.0% | 1 |
| 25 | 1 | 30.8 | 31.9 | 46.1 | 61.2 | 1847 | 111 | 0 | 5.0% | 1 |
| 26 | 1 | 31.8 | 32.8 | 47.3 | 62.9 | 1903 | 114 | 0 | 5.0% | 1 |
| 27 | 1 | 32.7 | 33.8 | 48.5 | 64.6 | 1959 | 117 | 0 | 5.0% | 1 |
| 28 | 1 | 33.6 | 34.7 | 49.8 | 66.3 | 2015 | 121 | 0 | 5.0% | 1 |
| 29 | 1 | 34.5 | 35.6 | 51.0 | 68.0 | 2071 | 124 | 0 | 5.0% | 1 |
| 30 | 1 | 35.4 | 36.6 | 52.3 | 69.7 | 2128 | 128 | 0 | 5.0% | 1 |
| 31 | 1 | 36.3 | 37.5 | 53.5 | 71.4 | 2184 | 131 | 0 | 5.0% | 1 |
| 32 | 1 | 37.2 | 38.5 | 54.8 | 73.1 | 2240 | 134 | 0 | 5.0% | 1 |
| 33 | 1 | 38.1 | 39.4 | 56.0 | 74.8 | 2296 | 138 | 0 | 5.0% | 1 |
| 34 | 1 | 39.0 | 40.3 | 57.3 | 76.5 | 2352 | 141 | 0 | 5.0% | 1 |
| 35 | 1 | 39.9 | 41.3 | 58.5 | 78.2 | 2408 | 144 | 0 | 5.0% | 1 |
| 36 | 1 | 40.8 | 42.2 | 59.8 | 79.9 | 2464 | 148 | 0 | 5.0% | 1 |
| 37 | 1 | 41.7 | 43.2 | 61.0 | 81.6 | 2520 | 151 | 0 | 5.0% | 1 |
| 38 | 1 | 42.6 | 44.1 | 62.3 | 83.3 | 2577 | 154 | 0 | 5.0% | 1 |
| 39 | 1 | 43.5 | 45.0 | 63.5 | 85.0 | 2633 | 158 | 0 | 5.0% | 1 |
| 40 | 1 | 44.5 | 46.0 | 64.8 | 86.7 | 2689 | 161 | 0 | 5.0% | 1 |
| 41 | 2 | 45.4 | 46.9 | 66.0 | 88.4 | 2745 | 165 | 0 | 5.0% | 1 |
| 42 | 2 | 46.3 | 47.8 | 67.3 | 90.1 | 2801 | 168 | 0 | 5.0% | 1 |
| 43 | 2 | 47.2 | 48.8 | 68.5 | 91.8 | 2857 | 171 | 0 | 5.0% | 1 |
| 44 | 2 | 48.1 | 49.7 | 69.8 | 93.5 | 2913 | 175 | 0 | 5.0% | 1 |
| 45 | 2 | 49.0 | 50.7 | 71.0 | 95.2 | 2969 | 178 | 0 | 5.0% | 1 |
| 46 | 2 | 49.9 | 51.6 | 72.3 | 96.9 | 3026 | 181 | 0 | 5.0% | 1 |
| 47 | 2 | 50.8 | 52.5 | 73.5 | 98.6 | 3082 | 185 | 0 | 5.0% | 1 |
| 48 | 2 | 51.7 | 53.5 | 74.8 | 100.3 | 3138 | 188 | 0 | 5.0% | 1 |
| 49 | 2 | 52.6 | 54.4 | 76.0 | 102.0 | 3194 | 191 | 0 | 5.0% | 1 |
| 50 | 2 | 53.5 | 55.4 | 77.2 | 103.7 | 3250 | 195 | 0 | 5.0% | 1 |
| 51 | 2 | 54.4 | 56.3 | 78.5 | 105.4 | 3306 | 198 | 0 | 5.0% | 1 |
| 52 | 2 | 55.3 | 57.2 | 79.7 | 107.1 | 3362 | 202 | 0 | 5.0% | 1 |
| 53 | 2 | 56.2 | 58.2 | 81.0 | 108.8 | 3418 | 205 | 0 | 5.0% | 1 |
| 54 | 2 | 57.2 | 59.1 | 82.2 | 110.5 | 3474 | 208 | 0 | 5.0% | 1 |
| 55 | 2 | 58.1 | 60.0 | 83.5 | 112.2 | 3531 | 212 | 0 | 5.0% | 1 |
| 56 | 2 | 59.0 | 61.0 | 84.7 | 113.9 | 3587 | 215 | 0 | 5.0% | 1 |
| 57 | 2 | 59.9 | 61.9 | 86.0 | 115.6 | 3643 | 218 | 0 | 5.0% | 1 |
| 58 | 2 | 60.8 | 62.9 | 87.2 | 117.3 | 3699 | 222 | 0 | 5.0% | 1 |
| 59 | 2 | 61.7 | 63.8 | 88.5 | 119.0 | 3755 | 225 | 0 | 5.0% | 1 |
| 60 | 2 | 62.6 | 64.7 | 89.7 | 120.7 | 3811 | 228 | 0 | 5.0% | 1 |
| 61 | 3 | 63.5 | 65.7 | 91.0 | 122.4 | 3867 | 232 | 0 | 5.0% | 1 |
| 62 | 3 | 64.4 | 66.6 | 92.2 | 124.1 | 3923 | 235 | 0 | 5.0% | 1 |
| 63 | 3 | 65.3 | 67.5 | 93.5 | 125.8 | 3980 | 239 | 0 | 5.0% | 1 |
| 64 | 3 | 66.2 | 68.5 | 94.7 | 127.5 | 4036 | 242 | 0 | 5.0% | 1 |
| 65 | 3 | 67.1 | 69.4 | 96.0 | 129.2 | 4092 | 245 | 0 | 5.0% | 1 |
| 66 | 3 | 68.0 | 70.4 | 97.2 | 130.9 | 4148 | 249 | 0 | 5.0% | 1 |
| 67 | 3 | 68.9 | 71.3 | 98.5 | 132.6 | 4204 | 252 | 0 | 5.0% | 1 |
| 68 | 3 | 69.9 | 72.2 | 99.7 | 134.3 | 4260 | 255 | 0 | 5.0% | 1 |
| 69 | 3 | 70.8 | 73.2 | 101.0 | 136.0 | 4316 | 259 | 0 | 5.0% | 1 |
| 70 | 3 | 71.7 | 74.1 | 102.2 | 137.7 | 4372 | 262 | 0 | 5.0% | 1 |
| 71 | 3 | 72.6 | 75.1 | 103.5 | 139.4 | 4429 | 265 | 0 | 5.0% | 1 |
| 72 | 3 | 73.5 | 76.0 | 104.7 | 141.1 | 4485 | 269 | 0 | 5.0% | 1 |
| 73 | 3 | 74.4 | 76.9 | 106.0 | 142.8 | 4541 | 272 | 0 | 5.0% | 1 |
| 74 | 3 | 75.3 | 77.9 | 107.2 | 144.5 | 4597 | 276 | 0 | 5.0% | 1 |
| 75 | 3 | 76.2 | 78.8 | 108.4 | 146.2 | 4653 | 279 | 0 | 5.0% | 1 |
| 76 | 3 | 77.1 | 79.7 | 109.7 | 147.9 | 4709 | 282 | 0 | 5.0% | 1 |
| 77 | 3 | 78.0 | 80.7 | 110.9 | 149.6 | 4765 | 286 | 0 | 5.0% | 1 |
| 78 | 3 | 78.9 | 81.6 | 112.2 | 151.3 | 4821 | 289 | 0 | 5.0% | 1 |
| 79 | 3 | 79.8 | 82.6 | 113.4 | 153.0 | 4878 | 292 | 0 | 5.0% | 1 |
| 80 | 3 | 80.7 | 83.5 | 114.7 | 154.7 | 4934 | 296 | 0 | 5.0% | 1 |
| 81 | 4 | 81.6 | 84.4 | 115.9 | 156.4 | 4990 | 299 | 0 | 5.0% | 1 |
| 82 | 4 | 82.6 | 85.4 | 117.2 | 158.1 | 5046 | 302 | 0 | 5.0% | 1 |
| 83 | 4 | 83.5 | 86.3 | 118.4 | 159.8 | 5102 | 306 | 0 | 5.0% | 1 |
| 84 | 4 | 84.4 | 87.2 | 119.7 | 161.5 | 5158 | 309 | 0 | 5.0% | 1 |
| 85 | 4 | 85.3 | 88.2 | 120.9 | 163.2 | 5214 | 313 | 0 | 5.0% | 1 |
| 86 | 4 | 86.2 | 89.1 | 122.2 | 164.9 | 5270 | 316 | 0 | 5.0% | 1 |
| 87 | 4 | 87.1 | 90.1 | 123.4 | 166.6 | 5327 | 319 | 0 | 5.0% | 1 |
| 88 | 4 | 88.0 | 91.0 | 124.7 | 168.3 | 5383 | 323 | 0 | 5.0% | 1 |
| 89 | 4 | 88.9 | 91.9 | 125.9 | 170.0 | 5439 | 326 | 0 | 5.0% | 1 |
| 90 | 4 | 89.8 | 92.9 | 127.2 | 171.7 | 5495 | 329 | 0 | 5.0% | 1 |
ทะลุขีดจำกัด
เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 40
ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีน้ำเงินได้
เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 60
ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีม่วงได้
เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 80
ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีทองได้
เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 90
เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร... ภาพรวม ›
ไฟล์ Operator
ข้อมูลพื้นฐาน
โค้ดเนม: กิลเบอร์ตา
เพศ: หญิง
การรับรองความถูกต้อง: โรดส์ไอแลนด์
วันเกิด: 28 พฤศจิกายน
เผ่าพันธุ์: วัลโป
[สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี]
ออริพาธีเป็นลบ อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ
[การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ]
ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: มาตรฐาน
ทักษะการต่อสู้: ธรรมดา
ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ
การผสานเวทออริจิเนียม: ยอดเยี่ยม
เพศ: หญิง
การรับรองความถูกต้อง: โรดส์ไอแลนด์
วันเกิด: 28 พฤศจิกายน
เผ่าพันธุ์: วัลโป
[สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี]
ออริพาธีเป็นลบ อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ
[การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ]
ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: มาตรฐาน
ทักษะการต่อสู้: ธรรมดา
ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ
การผสานเวทออริจิเนียม: ยอดเยี่ยม
ข้อมูลสรุปจากฝ่ายทรัพยากรบุคคล
ตามคำแนะนำของโรดส์ไอแลนด์ ตอนนี้กิลเบอร์ตาทำงานอยู่ในแผนกเทคนิคผู้เชี่ยวชาญพิเศษของ Endfield อินดัสทรีส์
ก่อนมารายงานตัวที่ Endfield อินดัสทรีส์โอเปอเรเตอร์กิลเบอร์ตาได้ใช้เวลาสองปีในการเดินทางในทาลอส-II ในฐานะผู้ส่งสาร เธอได้ยื่นมือช่วยเหลืออย่างจริงใจให้กับผู้คนมากมายทั่วแผ่นดิน ในคำพูดของเธอเอง "การเดินทางครั้งนั้นได้หล่อหลอมให้ฉันเป็นตัวฉันในวันนี้" แต่นั่นแหละ การเดินทางของเราทุกคนก็กำหนดให้เราเป็นอย่างที่เราเป็นตอนนี้ไม่ใช่เหรอ?
โอเปอเรเตอร์กิลเบอร์ตาเชื่อจริงๆ ว่า "การแบ่งปันคือการใส่ใจ" และนั่นคือสิ่งที่ฉันชื่นชมในตัวเธอมาก เกือบทุกคนในยานตี้เจียงต่างก็ได้รับของขวัญเล็กๆ จากเธอ สำหรับของฉัน... มันคือแผ่นบันทึกเสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์ — เหมาะสำหรับเปิดตอนเขียนสรุปงานแผนก HR
ฉันไม่เคยเห็นใครใส่ชุดแดงทั้งตัว แล้วเปล่งประกายออกมาครบทุกเฉดสีแบบนี้มาก่อนเลย เธอเหมือนศูนย์รวมของความเป็นไปได้ไม่รู้จบ — แต่สุดท้ายเธอกลับเลือกเพียงทางเดียว... ขอโทษที หน่วยนี้ไม่ได้มีหน้าที่แต่งบทกวี
— มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนก HR, Endfield อินดัสทรีส์
ก่อนมารายงานตัวที่ Endfield อินดัสทรีส์โอเปอเรเตอร์กิลเบอร์ตาได้ใช้เวลาสองปีในการเดินทางในทาลอส-II ในฐานะผู้ส่งสาร เธอได้ยื่นมือช่วยเหลืออย่างจริงใจให้กับผู้คนมากมายทั่วแผ่นดิน ในคำพูดของเธอเอง "การเดินทางครั้งนั้นได้หล่อหลอมให้ฉันเป็นตัวฉันในวันนี้" แต่นั่นแหละ การเดินทางของเราทุกคนก็กำหนดให้เราเป็นอย่างที่เราเป็นตอนนี้ไม่ใช่เหรอ?
โอเปอเรเตอร์กิลเบอร์ตาเชื่อจริงๆ ว่า "การแบ่งปันคือการใส่ใจ" และนั่นคือสิ่งที่ฉันชื่นชมในตัวเธอมาก เกือบทุกคนในยานตี้เจียงต่างก็ได้รับของขวัญเล็กๆ จากเธอ สำหรับของฉัน... มันคือแผ่นบันทึกเสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์ — เหมาะสำหรับเปิดตอนเขียนสรุปงานแผนก HR
ฉันไม่เคยเห็นใครใส่ชุดแดงทั้งตัว แล้วเปล่งประกายออกมาครบทุกเฉดสีแบบนี้มาก่อนเลย เธอเหมือนศูนย์รวมของความเป็นไปได้ไม่รู้จบ — แต่สุดท้ายเธอกลับเลือกเพียงทางเดียว... ขอโทษที หน่วยนี้ไม่ได้มีหน้าที่แต่งบทกวี
— มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนก HR, Endfield อินดัสทรีส์
ไฟล์ 1
เม็ดฝนเกาะพราวตามขอบร่มของกิลเบอร์ตา แต่ละหยดค่อยๆ พองตัวด้วยน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น ก่อนจะปล่อยให้แรงโน้มถ่วงพาไหลร่วงลงไป ก่อนที่หยดหนึ่งจะตกลงไปกระจายบนพื้น เธอก็ใช้เวทต่างๆ รับไว้กลางอากาศ แล้วปล่อยให้มันทรงตัวอยู่บนปลายนิ้ว
นี่เป็นการเดินทางนอกโรดส์ไอส์แลนด์ครั้งแรกของเธอ ท้องฟ้ามักเป็นสีเหล็กกล้าที่กำลังหลั่งน้ำตา เธอเดินไปอย่างไม่รีบร้อน หยุดพักเมื่อรู้สึกอยากจะหยุด
สายตาของเธอล่องลอยสลับไปมาระหว่างเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นกับจดหมายในมือ – งานที่วอร์ฟารินมอบหมาย หน้าที่แรกของเธอในฐานะผู้ส่งสารแห่งทาลอส-II
เธอเผลอใช้เวลามากเกินไปบนถนน มัวแต่มองสัตว์บรรทุกภาระเดินเชื่องช้า โบยบินเคียงข้างไปกับสัตว์ปีก หรือแม้แต่ปล่อยให้หยดฝนตามขอบร่มดึงดูดความสนใจ
วอร์ฟารินไม่เคยกำหนดเส้นตายในงานส่งสารของเธอ เพียงแค่ให้กำลังใจ: "ออกไปดูโลกกว้างเถอะ"
กิลเบอร์ตาเข้าใจสิ่งที่วอร์ฟารินอยากบอก: เธอต้องสร้างสายสัมพันธ์กับดาวดวงนี้ให้ลึกซึ้งขึ้น นั่นคือเป้าหมายหลักก่อนคิดถึงภารกิจ นั่นคือสิ่งที่เธอปรารถนาจะทำอย่างแท้จริงเช่นกัน
แต่ว่าจุดหมายถัดไปคือที่ไหน? ดวงตาของเธอมองไปรอบๆ มีแสงประหลาดแวบวับอยู่เชิงเขา เหล่าสัตว์ป่าโอบล้อมใกล้หอคอยกลางทุ่งกว้าง สายลมพัดผ้าม่านไหวที่คลังไปรษณีย์ลิบตานั่น ทุกภาพที่เห็นล้วนเร้าความสนใจให้เธอรุดไปข้างหน้า
"ค่อยๆ ไปก็ได้ ฉันมีเวลาเหลือเฟือ" กิลเบอร์ตาคิดกับตัวเองขณะมองจดหมายที่ปิดผนึกด้วยตราของบริษัทอุตสาหกรรม
"อีกแค่นิดเดียว ฉันก็จะไปถึงที่นั่นแล้ว"
จากนั้นเธอก็สะบัดหยดฝนให้ตกลงสู่ลำธารตรงหน้า เมื่อท้องฟ้าเปิด ผู้ส่งสารก็หุบร่มแล้วออกเดินทางต่อ
นี่เป็นการเดินทางนอกโรดส์ไอส์แลนด์ครั้งแรกของเธอ ท้องฟ้ามักเป็นสีเหล็กกล้าที่กำลังหลั่งน้ำตา เธอเดินไปอย่างไม่รีบร้อน หยุดพักเมื่อรู้สึกอยากจะหยุด
สายตาของเธอล่องลอยสลับไปมาระหว่างเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นกับจดหมายในมือ – งานที่วอร์ฟารินมอบหมาย หน้าที่แรกของเธอในฐานะผู้ส่งสารแห่งทาลอส-II
เธอเผลอใช้เวลามากเกินไปบนถนน มัวแต่มองสัตว์บรรทุกภาระเดินเชื่องช้า โบยบินเคียงข้างไปกับสัตว์ปีก หรือแม้แต่ปล่อยให้หยดฝนตามขอบร่มดึงดูดความสนใจ
วอร์ฟารินไม่เคยกำหนดเส้นตายในงานส่งสารของเธอ เพียงแค่ให้กำลังใจ: "ออกไปดูโลกกว้างเถอะ"
กิลเบอร์ตาเข้าใจสิ่งที่วอร์ฟารินอยากบอก: เธอต้องสร้างสายสัมพันธ์กับดาวดวงนี้ให้ลึกซึ้งขึ้น นั่นคือเป้าหมายหลักก่อนคิดถึงภารกิจ นั่นคือสิ่งที่เธอปรารถนาจะทำอย่างแท้จริงเช่นกัน
แต่ว่าจุดหมายถัดไปคือที่ไหน? ดวงตาของเธอมองไปรอบๆ มีแสงประหลาดแวบวับอยู่เชิงเขา เหล่าสัตว์ป่าโอบล้อมใกล้หอคอยกลางทุ่งกว้าง สายลมพัดผ้าม่านไหวที่คลังไปรษณีย์ลิบตานั่น ทุกภาพที่เห็นล้วนเร้าความสนใจให้เธอรุดไปข้างหน้า
"ค่อยๆ ไปก็ได้ ฉันมีเวลาเหลือเฟือ" กิลเบอร์ตาคิดกับตัวเองขณะมองจดหมายที่ปิดผนึกด้วยตราของบริษัทอุตสาหกรรม
"อีกแค่นิดเดียว ฉันก็จะไปถึงที่นั่นแล้ว"
จากนั้นเธอก็สะบัดหยดฝนให้ตกลงสู่ลำธารตรงหน้า เมื่อท้องฟ้าเปิด ผู้ส่งสารก็หุบร่มแล้วออกเดินทางต่อ
ไฟล์ 2
ท่ามกลางความพริ้วไหวสีแดงชาด เธอก้าวลงสัมผัสพื้น ในมือมีทั้งลูกกวาดแสนหวาน กระดาษพับรูปสัตว์ และดินสอสีหลากสีสัน
เด็กๆ แห่กันล้อมรอบคุณผู้ส่งสารแสนลึกลับ ผู้ซึ่งแวะมาเป็นครั้งคราวพร้อมของกิน ของขวัญ และเรื่องเล่าที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
ทุกคนวาดภาพเหล่าสัตว์ปีกสีสันสดใสจากนิทานของเธอด้วยกัน แล้วพับฟอยล์เคลือบน้ำตาลเป็นกระจกเงาบานจิ๋วสะท้อนเงาของกันและกัน
เมื่อเสียงระฆังยามเย็นดังขึ้น เธอกล่าวคำอำลากับเด็กแต่ละคน พร้อมเฝ้ามองพวกเขาวิ่งกลับบ้าน
เด็กหญิงคนหนึ่งดึงกระโปรงของคุณผู้ส่งสารเบาๆ เธอไม่รู้จะไปไหน
ด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนที่ศีรษะของเด็กสาว ผู้ส่งสารได้ส่งเธอลอยขึ้นไปพร้อมเสียงร้องอย่างประหลาดใจหลุดออกจากริมฝีปากของเธอ
ทั้งคู่ร่วมกันชมดวงจันทร์ไต่ขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ในขณะที่ดวงดาวเรียงตัวกันเป็นกลุ่มดาวที่ปรากฏเพียงชั่วขณะ
"คุณผู้ส่งสาร... คุณไม่กลับบ้านเหรอคะ?"
เด็กหญิงกระซิบเสียงเบา ก้มหน้าลง เพราะรู้ว่าผู้ส่งสารจะจากเธอไปในไม่ช้า
"บ้านของฉัน... อยู่ไกลเลยเส้นขอบฟ้าออกไป หรืออาจเรียกได้ว่า มันซ่อนอยู่เหนือท้องฟ้าและหลังดวงดาวเหล่านั้นเอง"
"หลังดวงดาวงั้นเหรอคะ"
"เธออยากไปเยี่ยมที่นั่นไหม"
เด็กหญิงพยักหน้า แต่แล้วก็ส่ายหัว เธออยากไปมากๆ แต่ก็กลัวจะทำให้ผู้ส่งสารที่เธอรักต้องลำบากใจ
"ไม่ต้องห่วงนะ ฉันได้บอกเพื่อนร่วมงานเรื่องเด็กหญิงผู้เฉลียวฉลาดแล้ว พวกเขาทุกคนก็อยากเจอเธอ"
"จริงเหรอคะ?"
"อาฮะ ฉันไม่มีทางโกหกเธอแน่ อ้อ เดี๋ยวนะ ถึงเวลาแล้ว"
"ถึงเวลางั้นเหรอ?"
"ปิดตาไว้นะแล้วอย่าแอบดู ในสาม ... สอง ... หนึ่ง ... แถ่นแท้น"
มีคัพเค้กสองชิ้นปรากฏขึ้นในมือผู้ส่งสาร
"โห..."
"อิอิ วันีนี้วันเกิดของเธอใช่ไหมล่ะ แน่นอน ฉันต้องจำได้อยู่แล้ว! ชิ้นนี้ฉันให้เธอนะ"
เด็กหญิงเบิกตากว้างจ้องไปที่ผู้ส่งสาร ขณะที่เธอจุ่มนิ้วที่เปื้อนครีมเข้าปาก แล้วยิ้มหวาน
"ฉ- ฉันอยากไปเยี่ยมบ้านของคุณ..."
สำหรับเธอแล้ว คัพเค้กชิ้นนี้เป็นสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ ถูกถือไว้อย่างระมัดระวังเสมือนแก้วบอบบาง
ขณะนี้ในยานตี้เจียง เธอตั้งใจเรียนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อเป็นช่างเทคนิคประจำแผนกวิศวกรรม EF-ED
ทุกครั้งที่มีอุปสรรคเกิดขึ้น เธอจะนำคัพเค้กไปที่ห้องบัญชาการ แล้วมองไปทางทาลอส-II เธอพบว่าตัวเองได้แรงบันดาลใจจากบุคคลในชุดสีแดงที่คุ้นเคย ซึ่งมักจะมีกลิ่นหอมหวานและความมุ่งมั่นติดตามเธอไปเสมอ
เด็กๆ แห่กันล้อมรอบคุณผู้ส่งสารแสนลึกลับ ผู้ซึ่งแวะมาเป็นครั้งคราวพร้อมของกิน ของขวัญ และเรื่องเล่าที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
ทุกคนวาดภาพเหล่าสัตว์ปีกสีสันสดใสจากนิทานของเธอด้วยกัน แล้วพับฟอยล์เคลือบน้ำตาลเป็นกระจกเงาบานจิ๋วสะท้อนเงาของกันและกัน
เมื่อเสียงระฆังยามเย็นดังขึ้น เธอกล่าวคำอำลากับเด็กแต่ละคน พร้อมเฝ้ามองพวกเขาวิ่งกลับบ้าน
เด็กหญิงคนหนึ่งดึงกระโปรงของคุณผู้ส่งสารเบาๆ เธอไม่รู้จะไปไหน
ด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนที่ศีรษะของเด็กสาว ผู้ส่งสารได้ส่งเธอลอยขึ้นไปพร้อมเสียงร้องอย่างประหลาดใจหลุดออกจากริมฝีปากของเธอ
ทั้งคู่ร่วมกันชมดวงจันทร์ไต่ขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ในขณะที่ดวงดาวเรียงตัวกันเป็นกลุ่มดาวที่ปรากฏเพียงชั่วขณะ
"คุณผู้ส่งสาร... คุณไม่กลับบ้านเหรอคะ?"
เด็กหญิงกระซิบเสียงเบา ก้มหน้าลง เพราะรู้ว่าผู้ส่งสารจะจากเธอไปในไม่ช้า
"บ้านของฉัน... อยู่ไกลเลยเส้นขอบฟ้าออกไป หรืออาจเรียกได้ว่า มันซ่อนอยู่เหนือท้องฟ้าและหลังดวงดาวเหล่านั้นเอง"
"หลังดวงดาวงั้นเหรอคะ"
"เธออยากไปเยี่ยมที่นั่นไหม"
เด็กหญิงพยักหน้า แต่แล้วก็ส่ายหัว เธออยากไปมากๆ แต่ก็กลัวจะทำให้ผู้ส่งสารที่เธอรักต้องลำบากใจ
"ไม่ต้องห่วงนะ ฉันได้บอกเพื่อนร่วมงานเรื่องเด็กหญิงผู้เฉลียวฉลาดแล้ว พวกเขาทุกคนก็อยากเจอเธอ"
"จริงเหรอคะ?"
"อาฮะ ฉันไม่มีทางโกหกเธอแน่ อ้อ เดี๋ยวนะ ถึงเวลาแล้ว"
"ถึงเวลางั้นเหรอ?"
"ปิดตาไว้นะแล้วอย่าแอบดู ในสาม ... สอง ... หนึ่ง ... แถ่นแท้น"
มีคัพเค้กสองชิ้นปรากฏขึ้นในมือผู้ส่งสาร
"โห..."
"อิอิ วันีนี้วันเกิดของเธอใช่ไหมล่ะ แน่นอน ฉันต้องจำได้อยู่แล้ว! ชิ้นนี้ฉันให้เธอนะ"
เด็กหญิงเบิกตากว้างจ้องไปที่ผู้ส่งสาร ขณะที่เธอจุ่มนิ้วที่เปื้อนครีมเข้าปาก แล้วยิ้มหวาน
"ฉ- ฉันอยากไปเยี่ยมบ้านของคุณ..."
สำหรับเธอแล้ว คัพเค้กชิ้นนี้เป็นสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ ถูกถือไว้อย่างระมัดระวังเสมือนแก้วบอบบาง
ขณะนี้ในยานตี้เจียง เธอตั้งใจเรียนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อเป็นช่างเทคนิคประจำแผนกวิศวกรรม EF-ED
ทุกครั้งที่มีอุปสรรคเกิดขึ้น เธอจะนำคัพเค้กไปที่ห้องบัญชาการ แล้วมองไปทางทาลอส-II เธอพบว่าตัวเองได้แรงบันดาลใจจากบุคคลในชุดสีแดงที่คุ้นเคย ซึ่งมักจะมีกลิ่นหอมหวานและความมุ่งมั่นติดตามเธอไปเสมอ
ไฟล์ 3
บันทึกการฝึก I
สภาพแวดล้อม: เซ็ตติง C
แรงโน้มถ่วง: เซ็ตติง 2
หัวเรื่อง: กิลเบอร์ตา
บันทึกโดย: ลิล ดอดจ์
ผลการฝึกของกิลเบอร์ตาเหนือกว่ามาตรฐานของทุกการวัดผล สำหรับเวทที่เธอเชี่ยวชาญ เราได้ปรับห้องโดยติดตั้งเครื่องสร้างสนามแรงโน้มถ่วงและจุดปลดปล่อยเชิงยุทธวิธี โดยคาดว่าจะต้องใช้เวลาปรับตัวค่อนข้างนาน ทว่าด้านสัญชาตญาณการต่อสู้ของเธอกลับเฉียบคมยิ่งกว่าที่ประเมินไว้ ภารกิจเสร็จสิ้นในเวลาเพียง 1/3 ของที่คาดการณ์ และสร้างความเสียหายข้างเคียงน้อยอย่างเห็นได้ชัด (ซึ่งถือว่าหาได้ยากสำหรับระบบที่เปราะบางพวกนี้ อย่างที่คุณก็รู้ดี) การควบคุมแรงโน้มถ่วงของเธอบ่งบอกถึงศักยภาพที่สามารถเปลี่ยนแปลงแบบแผนได้: นักกลยุทธ์ที่สามารถปรับเปลี่ยนสนามรบได้เอง หรืออาจถึงระดับผู้ทำลายกองยานได้ด้วยตัวคนเดียว ด้วยเหตุนี้ ฉันเชื่อมั่นว่าผู้บังคับการทุกคนจะต้องการตัวเธอไปร่วมปฏิบัติการอย่างแน่นอน
ขั้นตอนถัดไปของเราชัดเจน: ช่วยให้กิลเบอร์ตาปลดปล่อยศักยภาพเต็มที่ของเธอและกลั่นสัญชาตญาณยุทธวิธีของเธอให้เฉียบคมยิ่งขึ้น ความสามารถของเธอสามารถพลิกสถานการณ์ได้ไม่ว่าภายใต้เงื่อนไขใด — และนั่นก็น่าตื่นเต้นสุดๆ
บันทึกการฝึก VI
สภาพแวดล้อม: เซ็ตติง S
แรงโน้มถ่วง: เซ็ตติง 26
หัวเรื่อง: กิลเบอร์ตา
บันทึกโดย: ลิล ดอดจ์
ในการฝึกซ้อมเมื่อเร็วๆ นี้ เราได้สำรวจการควบคุมเวทของกิลเบอร์ตา เมื่อเราเพิ่มจำนวนแหล่งแรงโน้มถ่วงแบบไม่กำหนดทิศทางเป็นแปดจุด การควบคุมสนามรอบๆ ของเธอกลับลดลงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนใหญ่แล้วเธอยังคงรักษาแรงโน้มถ่วงรอบตัวเองให้คงที่ได้ แต่เมื่อถึงจุดเปลี่ยนแปลงสำคัญของสภาพแวดล้อม เธอก็ไม่สามารถทำให้พื้นที่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรมีเสถียรภาพได้อีกต่อไป — หมายความว่าเธอไม่อาจรับประกันความปลอดภัยของเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ใกล้เคียงได้
พารามิเตอร์และสภาวะแวดล้อมที่เกี่ยวข้องทั้งหมดได้ถูกอัปโหลดไปยัง EFDB แล้ว แม้ทาลอส-II ไม่น่าจะมีสถานการณ์ที่แหล่งแรงโน้มถ่วงหลายจุดเปลี่ยนแปลงโดยไม่อาจคาดเดาได้ แต่ความเสี่ยงที่โอเปอเรเตอร์ของเราต้องเผชิญนั้นขยายออกไปไกลกว่าดาวเคราะห์ดวงนี้ ในบางระดับความลึก สภาพของสนามรบอาจเกิดขึ้นได้ทุกรูปแบบ
กิลเบอร์ตาแสดงความไม่พอใจกับผลงานของตัวเองเล็กน้อย แต่ความจริงนั้นเธอทำได้ดีเกินพอแล้ว การฝึกนี้ถูกออกแบบมาเฉพาะเพื่อทดสอบขีดความสามารถของเธอ — และขณะนี้เป็นหน้าที่ของเราที่จะพัฒนาระยะการฝึกถัดไปให้เหมาะสมตามไปด้วย
สภาพแวดล้อม: เซ็ตติง C
แรงโน้มถ่วง: เซ็ตติง 2
หัวเรื่อง: กิลเบอร์ตา
บันทึกโดย: ลิล ดอดจ์
ผลการฝึกของกิลเบอร์ตาเหนือกว่ามาตรฐานของทุกการวัดผล สำหรับเวทที่เธอเชี่ยวชาญ เราได้ปรับห้องโดยติดตั้งเครื่องสร้างสนามแรงโน้มถ่วงและจุดปลดปล่อยเชิงยุทธวิธี โดยคาดว่าจะต้องใช้เวลาปรับตัวค่อนข้างนาน ทว่าด้านสัญชาตญาณการต่อสู้ของเธอกลับเฉียบคมยิ่งกว่าที่ประเมินไว้ ภารกิจเสร็จสิ้นในเวลาเพียง 1/3 ของที่คาดการณ์ และสร้างความเสียหายข้างเคียงน้อยอย่างเห็นได้ชัด (ซึ่งถือว่าหาได้ยากสำหรับระบบที่เปราะบางพวกนี้ อย่างที่คุณก็รู้ดี) การควบคุมแรงโน้มถ่วงของเธอบ่งบอกถึงศักยภาพที่สามารถเปลี่ยนแปลงแบบแผนได้: นักกลยุทธ์ที่สามารถปรับเปลี่ยนสนามรบได้เอง หรืออาจถึงระดับผู้ทำลายกองยานได้ด้วยตัวคนเดียว ด้วยเหตุนี้ ฉันเชื่อมั่นว่าผู้บังคับการทุกคนจะต้องการตัวเธอไปร่วมปฏิบัติการอย่างแน่นอน
ขั้นตอนถัดไปของเราชัดเจน: ช่วยให้กิลเบอร์ตาปลดปล่อยศักยภาพเต็มที่ของเธอและกลั่นสัญชาตญาณยุทธวิธีของเธอให้เฉียบคมยิ่งขึ้น ความสามารถของเธอสามารถพลิกสถานการณ์ได้ไม่ว่าภายใต้เงื่อนไขใด — และนั่นก็น่าตื่นเต้นสุดๆ
บันทึกการฝึก VI
สภาพแวดล้อม: เซ็ตติง S
แรงโน้มถ่วง: เซ็ตติง 26
หัวเรื่อง: กิลเบอร์ตา
บันทึกโดย: ลิล ดอดจ์
ในการฝึกซ้อมเมื่อเร็วๆ นี้ เราได้สำรวจการควบคุมเวทของกิลเบอร์ตา เมื่อเราเพิ่มจำนวนแหล่งแรงโน้มถ่วงแบบไม่กำหนดทิศทางเป็นแปดจุด การควบคุมสนามรอบๆ ของเธอกลับลดลงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนใหญ่แล้วเธอยังคงรักษาแรงโน้มถ่วงรอบตัวเองให้คงที่ได้ แต่เมื่อถึงจุดเปลี่ยนแปลงสำคัญของสภาพแวดล้อม เธอก็ไม่สามารถทำให้พื้นที่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรมีเสถียรภาพได้อีกต่อไป — หมายความว่าเธอไม่อาจรับประกันความปลอดภัยของเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ใกล้เคียงได้
พารามิเตอร์และสภาวะแวดล้อมที่เกี่ยวข้องทั้งหมดได้ถูกอัปโหลดไปยัง EFDB แล้ว แม้ทาลอส-II ไม่น่าจะมีสถานการณ์ที่แหล่งแรงโน้มถ่วงหลายจุดเปลี่ยนแปลงโดยไม่อาจคาดเดาได้ แต่ความเสี่ยงที่โอเปอเรเตอร์ของเราต้องเผชิญนั้นขยายออกไปไกลกว่าดาวเคราะห์ดวงนี้ ในบางระดับความลึก สภาพของสนามรบอาจเกิดขึ้นได้ทุกรูปแบบ
กิลเบอร์ตาแสดงความไม่พอใจกับผลงานของตัวเองเล็กน้อย แต่ความจริงนั้นเธอทำได้ดีเกินพอแล้ว การฝึกนี้ถูกออกแบบมาเฉพาะเพื่อทดสอบขีดความสามารถของเธอ — และขณะนี้เป็นหน้าที่ของเราที่จะพัฒนาระยะการฝึกถัดไปให้เหมาะสมตามไปด้วย
ไฟล์ 4
กิลเบอร์ตาพบกับพวกเขาครั้งแรกในสภาพที่มีผ้าปูเตียงสีขาวคลุมหัว ขณะกำลังเล่นซ่อนแอบกับเด็กๆ ในโรงพยาบาล
ทันทีที่ประตูเปิดออกพร้อมเสียงลั่นเอี๊ยด เธอลอยตัวราวกับเมล็ดดอกแดนดิไลออนอยู่เหนือกลุ่มเด็กๆ ที่กำลังหัวเราะคิกคัก ก่อนพุ่งตรงเข้าใส่ผู้มาเยือนพร้อมกอดเต็มแรง
"ฮะๆ จับได้แล้ว!"
เธอดึงผ้าปูที่นอนออกอย่างมั่นใจในชัยชนะ แต่แล้วกลับต้องชะงักทันที ไม่ใช่เด็กที่หัวเราะคิกคัก แต่กลับเป็นคนแปลกหน้า บุคคลผู้สวมหน้ากากพิเศษ เอนศีรษะเล็กน้อยอย่างเงียบงันปนฉงน
"โอ๊ะ..."
กิลเบอร์ตาถอยกรูด มือทั้งสองตวัดกลับมากอดอกทันที รอยยิ้มเจื่อนๆ แวบขึ้นบนใบหน้าของกิลเบอร์ตาพร้อมความทรงจำที่แล่นกลับมา ปากที่กำลังจะเอ่ยคำขอโทษได้แต่ค้างอยู่แบบนั้น
"เครื่องแต่งกายแบบนั้น ... หน้ากากแบบนั้น ... ไม่มีทาง..."
กิลเบอร์ตาเคยจินตนาการถึงวิธีที่ทั้งคู่อาจพบกันนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นแบบนี้
"คุณคงเป็นกิลเบอร์ตา, ใช่ไหม? ฉัน... เอ่อ ฉันคิดว่าคุณก็คงรู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นใคร"
น้ำเสียงที่เปล่งออกมาไม่ได้เปี่ยมด้วยอำนาจก้องกังวาน ทว่ากลับฝังลึกในความทรงจำดุจเพลงกล่อมที่จำได้เพียงลางๆ
ใบหน้าของกิลเบอร์ตาแดงก่ำ เมื่อเหตุการณ์ที่เธอพลาดพลั้งก่อนหน้านี้วนซ้ำในหัว เธอก้าวถอยหลังไป จนเท้าไปสะดุดกับเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล ทำให้เธอล้มลงไปที่ขอบเตียงนั้น
"ฉ-ฉัน... ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่..."
"ฉันได้ยินมาว่ามีเด็กบางคนได้รับการช่วยเหลือและถูกพามาที่นี่ เลยแวะมาดูพวกเขาหน่อย ว่าแต่ว่า... เมื่อกี้คุณทำอะไรอยู่เหรอ...?"
"อ๋อ เอ่อ—เล่นซ่อนแอบน่ะ เด็กๆ เริ่มเบื่อกันแล้ว ฉันเลยคิดว่าเล่นเกมด้วยกันน่าจะช่วยให้พวกเขาสนุกขึ้นบ้าง"
"ซ่อนแอบ... อย่างนี้นี่เอง"
จากนั้นหยิบผ้าปูเตียงของกิลเบอร์ตาขึ้นมา
"ถ้าอย่างนั้น ในเมื่อคุณจับฉันได้ แบบนี้แปลว่าฉันต้องเป็น ‘คนหา’ ใช่ไหม?"
"เอ๋? แต่คุณคือ..."
"พวกเขาจัดตารางให้ฉันไปกล่าวสุนทรพจน์ แต่เอาจริงๆ ฉันอยากเล่นกับคุณและเด็กๆ มากกว่า"
"..."
"เป็นอะไรไป?"
เมื่อเห็นว่ากิลเบอร์ตาเงียบไป ร่างนั้นก็แตะที่แก้มของตนเองด้วยความงุนงงเงียบๆ
"คุณไม่เหมือนกับที่ร่ำลือกันเลย,"
กิลเบอร์ตายิ้มด้วยความโล่งใจ
"อย่างนั้นเหรอ..."
ความมึนงงเพิ่มพูนมากขึ้น เพิ่งกลับมาเคลื่อนไหวอิสระได้ แต่ก็ยังล่องลอยอยู่ในม่านหมอกแห่งความทรงจำ ยืนอยู่ระหว่างระเบียบแบบแผนกับสัญชาตญาณ
"โอเค งั้นฉันจะอธิบายกติกาเอง"
กิลเบอร์ตากล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
ที่แท้ก็คือบุคคลนี้เอง เงารางๆ ที่จำได้แบบครึ่งๆ กลางๆ เสียงกระซิบที่ขอบเขตของโชคชะตา
เธอรู้สึกขอบคุณสำหรับป่าออริจิเนียมที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง และรู้สึกขอบคุณยิ่งกว่าสำหรับสถานที่นี้ ช่วงเวลานี้
ทันทีที่ประตูเปิดออกพร้อมเสียงลั่นเอี๊ยด เธอลอยตัวราวกับเมล็ดดอกแดนดิไลออนอยู่เหนือกลุ่มเด็กๆ ที่กำลังหัวเราะคิกคัก ก่อนพุ่งตรงเข้าใส่ผู้มาเยือนพร้อมกอดเต็มแรง
"ฮะๆ จับได้แล้ว!"
เธอดึงผ้าปูที่นอนออกอย่างมั่นใจในชัยชนะ แต่แล้วกลับต้องชะงักทันที ไม่ใช่เด็กที่หัวเราะคิกคัก แต่กลับเป็นคนแปลกหน้า บุคคลผู้สวมหน้ากากพิเศษ เอนศีรษะเล็กน้อยอย่างเงียบงันปนฉงน
"โอ๊ะ..."
กิลเบอร์ตาถอยกรูด มือทั้งสองตวัดกลับมากอดอกทันที รอยยิ้มเจื่อนๆ แวบขึ้นบนใบหน้าของกิลเบอร์ตาพร้อมความทรงจำที่แล่นกลับมา ปากที่กำลังจะเอ่ยคำขอโทษได้แต่ค้างอยู่แบบนั้น
"เครื่องแต่งกายแบบนั้น ... หน้ากากแบบนั้น ... ไม่มีทาง..."
กิลเบอร์ตาเคยจินตนาการถึงวิธีที่ทั้งคู่อาจพบกันนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นแบบนี้
"คุณคงเป็นกิลเบอร์ตา, ใช่ไหม? ฉัน... เอ่อ ฉันคิดว่าคุณก็คงรู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นใคร"
น้ำเสียงที่เปล่งออกมาไม่ได้เปี่ยมด้วยอำนาจก้องกังวาน ทว่ากลับฝังลึกในความทรงจำดุจเพลงกล่อมที่จำได้เพียงลางๆ
ใบหน้าของกิลเบอร์ตาแดงก่ำ เมื่อเหตุการณ์ที่เธอพลาดพลั้งก่อนหน้านี้วนซ้ำในหัว เธอก้าวถอยหลังไป จนเท้าไปสะดุดกับเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล ทำให้เธอล้มลงไปที่ขอบเตียงนั้น
"ฉ-ฉัน... ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่..."
"ฉันได้ยินมาว่ามีเด็กบางคนได้รับการช่วยเหลือและถูกพามาที่นี่ เลยแวะมาดูพวกเขาหน่อย ว่าแต่ว่า... เมื่อกี้คุณทำอะไรอยู่เหรอ...?"
"อ๋อ เอ่อ—เล่นซ่อนแอบน่ะ เด็กๆ เริ่มเบื่อกันแล้ว ฉันเลยคิดว่าเล่นเกมด้วยกันน่าจะช่วยให้พวกเขาสนุกขึ้นบ้าง"
"ซ่อนแอบ... อย่างนี้นี่เอง"
จากนั้นหยิบผ้าปูเตียงของกิลเบอร์ตาขึ้นมา
"ถ้าอย่างนั้น ในเมื่อคุณจับฉันได้ แบบนี้แปลว่าฉันต้องเป็น ‘คนหา’ ใช่ไหม?"
"เอ๋? แต่คุณคือ..."
"พวกเขาจัดตารางให้ฉันไปกล่าวสุนทรพจน์ แต่เอาจริงๆ ฉันอยากเล่นกับคุณและเด็กๆ มากกว่า"
"..."
"เป็นอะไรไป?"
เมื่อเห็นว่ากิลเบอร์ตาเงียบไป ร่างนั้นก็แตะที่แก้มของตนเองด้วยความงุนงงเงียบๆ
"คุณไม่เหมือนกับที่ร่ำลือกันเลย,"
กิลเบอร์ตายิ้มด้วยความโล่งใจ
"อย่างนั้นเหรอ..."
ความมึนงงเพิ่มพูนมากขึ้น เพิ่งกลับมาเคลื่อนไหวอิสระได้ แต่ก็ยังล่องลอยอยู่ในม่านหมอกแห่งความทรงจำ ยืนอยู่ระหว่างระเบียบแบบแผนกับสัญชาตญาณ
"โอเค งั้นฉันจะอธิบายกติกาเอง"
กิลเบอร์ตากล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
ที่แท้ก็คือบุคคลนี้เอง เงารางๆ ที่จำได้แบบครึ่งๆ กลางๆ เสียงกระซิบที่ขอบเขตของโชคชะตา
เธอรู้สึกขอบคุณสำหรับป่าออริจิเนียมที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง และรู้สึกขอบคุณยิ่งกว่าสำหรับสถานที่นี้ ช่วงเวลานี้
ภาพวาด
รอคอยอย่างอดทน
หยุดพักเหนือก้อนเมฆ
มาพลิกโลกกันเถอะ