ถังถัง
คริสตัล 
แคสเตอร์ ปืนหามแล่น | ความหายาก | ★★★★★★ |
|---|---|
| แอตทริบิวต์หลัก | ความคล่องตัว |
| ประเภทอาวุธ | ปืนหามแล่น |
| CV（อังกฤษ） | Jing Chen |
| CV（ญี่ปุ่น） | Fairouz Ai |
| CV（เกาหลี） | Kim Chae-rin |
| CV（จีน） | Jing Chen |
แท็กการต่อสู้
คุณสมบัติ
การเติบโตของแอตทริบิวต์
| Lv. | ทะลุขีดจำกัด |  พลัง |  ความคล่องตัว |  ปัญญา |  จิตใจ |  HP สูงสุด |  พลังโจมตี |  พลังป้องกัน |  อัตราคริ | ความเร็วโจมตี |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 0 | 13.6 | 23.5 | 8.9 | 10.3 | 500 | 30 | 0 | 5.0% | 1 |
| 2 | 0 | 14.8 | 25.3 | 9.7 | 11.3 | 556 | 33 | 0 | 5.0% | 1 |
| 3 | 0 | 16.1 | 27.0 | 10.6 | 12.4 | 612 | 37 | 0 | 5.0% | 1 |
| 4 | 0 | 17.3 | 28.8 | 11.5 | 13.4 | 668 | 40 | 0 | 5.0% | 1 |
| 5 | 0 | 18.6 | 30.5 | 12.3 | 14.4 | 724 | 43 | 0 | 5.0% | 1 |
| 6 | 0 | 19.8 | 32.3 | 13.2 | 15.5 | 781 | 46 | 0 | 5.0% | 1 |
| 7 | 0 | 21.0 | 34.0 | 14.0 | 16.5 | 837 | 50 | 0 | 5.0% | 1 |
| 8 | 0 | 22.3 | 35.8 | 14.9 | 17.5 | 893 | 53 | 0 | 5.0% | 1 |
| 9 | 0 | 23.5 | 37.5 | 15.8 | 18.6 | 949 | 56 | 0 | 5.0% | 1 |
| 10 | 0 | 24.7 | 39.3 | 16.6 | 19.6 | 1005 | 59 | 0 | 5.0% | 1 |
| 11 | 0 | 26.0 | 41.0 | 17.5 | 20.6 | 1061 | 63 | 0 | 5.0% | 1 |
| 12 | 0 | 27.2 | 42.8 | 18.4 | 21.6 | 1117 | 66 | 0 | 5.0% | 1 |
| 13 | 0 | 28.4 | 44.6 | 19.2 | 22.7 | 1173 | 69 | 0 | 5.0% | 1 |
| 14 | 0 | 29.7 | 46.3 | 20.1 | 23.7 | 1230 | 72 | 0 | 5.0% | 1 |
| 15 | 0 | 30.9 | 48.1 | 21.0 | 24.7 | 1286 | 76 | 0 | 5.0% | 1 |
| 16 | 0 | 32.1 | 49.8 | 21.8 | 25.8 | 1342 | 79 | 0 | 5.0% | 1 |
| 17 | 0 | 33.4 | 51.6 | 22.7 | 26.8 | 1398 | 82 | 0 | 5.0% | 1 |
| 18 | 0 | 34.6 | 53.3 | 23.6 | 27.8 | 1454 | 85 | 0 | 5.0% | 1 |
| 19 | 0 | 35.9 | 55.1 | 24.4 | 28.9 | 1510 | 89 | 0 | 5.0% | 1 |
| 20 | 0 | 37.1 | 56.8 | 25.3 | 29.9 | 1566 | 92 | 0 | 5.0% | 1 |
| 21 | 1 | 38.3 | 58.6 | 26.1 | 30.9 | 1622 | 95 | 0 | 5.0% | 1 |
| 22 | 1 | 39.6 | 60.3 | 27.0 | 32.0 | 1679 | 99 | 0 | 5.0% | 1 |
| 23 | 1 | 40.8 | 62.1 | 27.9 | 33.0 | 1735 | 102 | 0 | 5.0% | 1 |
| 24 | 1 | 42.0 | 63.8 | 28.7 | 34.0 | 1791 | 105 | 0 | 5.0% | 1 |
| 25 | 1 | 43.3 | 65.6 | 29.6 | 35.1 | 1847 | 108 | 0 | 5.0% | 1 |
| 26 | 1 | 44.5 | 67.4 | 30.5 | 36.1 | 1903 | 112 | 0 | 5.0% | 1 |
| 27 | 1 | 45.7 | 69.1 | 31.3 | 37.1 | 1959 | 115 | 0 | 5.0% | 1 |
| 28 | 1 | 47.0 | 70.9 | 32.2 | 38.1 | 2015 | 118 | 0 | 5.0% | 1 |
| 29 | 1 | 48.2 | 72.6 | 33.1 | 39.2 | 2071 | 121 | 0 | 5.0% | 1 |
| 30 | 1 | 49.4 | 74.4 | 33.9 | 40.2 | 2128 | 125 | 0 | 5.0% | 1 |
| 31 | 1 | 50.7 | 76.1 | 34.8 | 41.2 | 2184 | 128 | 0 | 5.0% | 1 |
| 32 | 1 | 51.9 | 77.9 | 35.6 | 42.3 | 2240 | 131 | 0 | 5.0% | 1 |
| 33 | 1 | 53.2 | 79.6 | 36.5 | 43.3 | 2296 | 134 | 0 | 5.0% | 1 |
| 34 | 1 | 54.4 | 81.4 | 37.4 | 44.3 | 2352 | 138 | 0 | 5.0% | 1 |
| 35 | 1 | 55.6 | 83.1 | 38.2 | 45.4 | 2408 | 141 | 0 | 5.0% | 1 |
| 36 | 1 | 56.9 | 84.9 | 39.1 | 46.4 | 2464 | 144 | 0 | 5.0% | 1 |
| 37 | 1 | 58.1 | 86.7 | 40.0 | 47.4 | 2520 | 148 | 0 | 5.0% | 1 |
| 38 | 1 | 59.3 | 88.4 | 40.8 | 48.5 | 2577 | 151 | 0 | 5.0% | 1 |
| 39 | 1 | 60.6 | 90.2 | 41.7 | 49.5 | 2633 | 154 | 0 | 5.0% | 1 |
| 40 | 1 | 61.8 | 91.9 | 42.6 | 50.5 | 2689 | 157 | 0 | 5.0% | 1 |
| 41 | 2 | 63.0 | 93.7 | 43.4 | 51.5 | 2745 | 161 | 0 | 5.0% | 1 |
| 42 | 2 | 64.3 | 95.4 | 44.3 | 52.6 | 2801 | 164 | 0 | 5.0% | 1 |
| 43 | 2 | 65.5 | 97.2 | 45.1 | 53.6 | 2857 | 167 | 0 | 5.0% | 1 |
| 44 | 2 | 66.7 | 98.9 | 46.0 | 54.6 | 2913 | 170 | 0 | 5.0% | 1 |
| 45 | 2 | 68.0 | 100.7 | 46.9 | 55.7 | 2969 | 174 | 0 | 5.0% | 1 |
| 46 | 2 | 69.2 | 102.4 | 47.7 | 56.7 | 3026 | 177 | 0 | 5.0% | 1 |
| 47 | 2 | 70.5 | 104.2 | 48.6 | 57.7 | 3082 | 180 | 0 | 5.0% | 1 |
| 48 | 2 | 71.7 | 105.9 | 49.5 | 58.8 | 3138 | 183 | 0 | 5.0% | 1 |
| 49 | 2 | 72.9 | 107.7 | 50.3 | 59.8 | 3194 | 187 | 0 | 5.0% | 1 |
| 50 | 2 | 74.2 | 109.5 | 51.2 | 60.8 | 3250 | 190 | 0 | 5.0% | 1 |
| 51 | 2 | 75.4 | 111.2 | 52.1 | 61.9 | 3306 | 193 | 0 | 5.0% | 1 |
| 52 | 2 | 76.6 | 113.0 | 52.9 | 62.9 | 3362 | 196 | 0 | 5.0% | 1 |
| 53 | 2 | 77.9 | 114.7 | 53.8 | 63.9 | 3418 | 200 | 0 | 5.0% | 1 |
| 54 | 2 | 79.1 | 116.5 | 54.7 | 64.9 | 3474 | 203 | 0 | 5.0% | 1 |
| 55 | 2 | 80.3 | 118.2 | 55.5 | 66.0 | 3531 | 206 | 0 | 5.0% | 1 |
| 56 | 2 | 81.6 | 120.0 | 56.4 | 67.0 | 3587 | 210 | 0 | 5.0% | 1 |
| 57 | 2 | 82.8 | 121.7 | 57.2 | 68.0 | 3643 | 213 | 0 | 5.0% | 1 |
| 58 | 2 | 84.1 | 123.5 | 58.1 | 69.1 | 3699 | 216 | 0 | 5.0% | 1 |
| 59 | 2 | 85.3 | 125.2 | 59.0 | 70.1 | 3755 | 219 | 0 | 5.0% | 1 |
| 60 | 2 | 86.5 | 127.0 | 59.8 | 71.1 | 3811 | 223 | 0 | 5.0% | 1 |
| 61 | 3 | 87.8 | 128.7 | 60.7 | 72.2 | 3867 | 226 | 0 | 5.0% | 1 |
| 62 | 3 | 89.0 | 130.5 | 61.6 | 73.2 | 3923 | 229 | 0 | 5.0% | 1 |
| 63 | 3 | 90.2 | 132.3 | 62.4 | 74.2 | 3980 | 232 | 0 | 5.0% | 1 |
| 64 | 3 | 91.5 | 134.0 | 63.3 | 75.3 | 4036 | 236 | 0 | 5.0% | 1 |
| 65 | 3 | 92.7 | 135.8 | 64.2 | 76.3 | 4092 | 239 | 0 | 5.0% | 1 |
| 66 | 3 | 93.9 | 137.5 | 65.0 | 77.3 | 4148 | 242 | 0 | 5.0% | 1 |
| 67 | 3 | 95.2 | 139.3 | 65.9 | 78.4 | 4204 | 245 | 0 | 5.0% | 1 |
| 68 | 3 | 96.4 | 141.0 | 66.7 | 79.4 | 4260 | 249 | 0 | 5.0% | 1 |
| 69 | 3 | 97.6 | 142.8 | 67.6 | 80.4 | 4316 | 252 | 0 | 5.0% | 1 |
| 70 | 3 | 98.9 | 144.5 | 68.5 | 81.4 | 4372 | 255 | 0 | 5.0% | 1 |
| 71 | 3 | 100.1 | 146.3 | 69.3 | 82.5 | 4429 | 259 | 0 | 5.0% | 1 |
| 72 | 3 | 101.4 | 148.0 | 70.2 | 83.5 | 4485 | 262 | 0 | 5.0% | 1 |
| 73 | 3 | 102.6 | 149.8 | 71.1 | 84.5 | 4541 | 265 | 0 | 5.0% | 1 |
| 74 | 3 | 103.8 | 151.6 | 71.9 | 85.6 | 4597 | 268 | 0 | 5.0% | 1 |
| 75 | 3 | 105.1 | 153.3 | 72.8 | 86.6 | 4653 | 272 | 0 | 5.0% | 1 |
| 76 | 3 | 106.3 | 155.1 | 73.7 | 87.6 | 4709 | 275 | 0 | 5.0% | 1 |
| 77 | 3 | 107.5 | 156.8 | 74.5 | 88.7 | 4765 | 278 | 0 | 5.0% | 1 |
| 78 | 3 | 108.8 | 158.6 | 75.4 | 89.7 | 4821 | 281 | 0 | 5.0% | 1 |
| 79 | 3 | 110.0 | 160.3 | 76.2 | 90.7 | 4878 | 285 | 0 | 5.0% | 1 |
| 80 | 3 | 111.2 | 162.1 | 77.1 | 91.8 | 4934 | 288 | 0 | 5.0% | 1 |
| 81 | 4 | 112.5 | 163.8 | 78.0 | 92.8 | 4990 | 291 | 0 | 5.0% | 1 |
| 82 | 4 | 113.7 | 165.6 | 78.8 | 93.8 | 5046 | 294 | 0 | 5.0% | 1 |
| 83 | 4 | 114.9 | 167.3 | 79.7 | 94.8 | 5102 | 298 | 0 | 5.0% | 1 |
| 84 | 4 | 116.2 | 169.1 | 80.6 | 95.9 | 5158 | 301 | 0 | 5.0% | 1 |
| 85 | 4 | 117.4 | 170.8 | 81.4 | 96.9 | 5214 | 304 | 0 | 5.0% | 1 |
| 86 | 4 | 118.7 | 172.6 | 82.3 | 97.9 | 5270 | 307 | 0 | 5.0% | 1 |
| 87 | 4 | 119.9 | 174.4 | 83.2 | 99.0 | 5327 | 311 | 0 | 5.0% | 1 |
| 88 | 4 | 121.1 | 176.1 | 84.0 | 100.0 | 5383 | 314 | 0 | 5.0% | 1 |
| 89 | 4 | 122.4 | 177.9 | 84.9 | 101.0 | 5439 | 317 | 0 | 5.0% | 1 |
| 90 | 4 | 123.6 | 179.6 | 85.8 | 102.1 | 5495 | 321 | 0 | 5.0% | 1 |
ทะลุขีดจำกัด
การเลื่อนขั้น I เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 40
โปรโตดิสก์ ×8 โปรโตดิสก์ ★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E1 หรือ E2 ภาพรวม › 
เห็ดตับเต่าสีชมพู ×3 เห็ดตับเต่าสีชมพู ★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×1,600 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การจัดเตรียมอุปกรณ์ I เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีน้ำเงินได้
ที-เครดิต ×1,600 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การเลื่อนขั้น II เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 60
โปรโตดิสก์ ×25 โปรโตดิสก์ ★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E1 หรือ E2 ภาพรวม › 
เห็ดตับเต่าสีแดง ×5 เห็ดตับเต่าสีแดง ★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×6,500 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง การจัดเตรียมอุปกรณ์ II เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีม่วงได้
ที-เครดิต ×6,500 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การเลื่อนขั้น III เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์ให้เป็นเลเวล 80
โปรโตเซ็ต ×24 โปรโตเซ็ต ★★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E3 หรือ E4 ภาพรวม › 
เห็ดตับเต่าสีทับทิม ×5 เห็ดตับเต่าสีทับทิม ★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง ใช้เพื่อยกระดับโอเป... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×18,000 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง การจัดเตรียมอุปกรณ์ III เปิดใช้งานสิ่งนี้เพื่อทำให้โอเปอเรเตอร์สามารถสวมใส่อุปกรณ์คุณภาพสีทองได้
ที-เครดิต ×18,000 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง 
การเลื่อนขั้น IV เปิดใช้งานเพื่อเพิ่มขีดจำกัดเลเวลของโอเปอเรเตอร์เป็น 90
โปรโตเซ็ต ×36 โปรโตเซ็ต ★★★★ วัสดุที่ใช้เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์เป็น E3 หรือ E4 ภาพรวม › 
หลอดปล่อยแสงเมทาไดแอสทิมา ×20 หลอดปล่อยแสงเมทาไดแอสทิมา ★★★★★ วัสดุหายากสำหรับการเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ การจูนอาวุธ และความชำนาญทักษะของโอเปอเรเตอร์ ภาพรวม › 
เห็ดเลือด ×8 เห็ดเลือด ★★★★★ เชื้อราพิเศษที่หาได้จากแดนเถื่อนหรือเพาะปลูกในห้องเพาะเลี้ยง เลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร... ภาพรวม ›
ที-เครดิต ×100,000 ที-เครดิต ★★★★ เรียกสั้นๆ ว่า TC สกุลเงินนี้เป็นที่รู้จักและใช้กันในหลายแห่ง ไฟล์ Operator
ข้อมูลพื้นฐาน
โค้ดเนม: ถังถัง
เพศ: หญิง
การตรวจสอบสิทธิ์: ค่ายชิงป๋อ
วันเกิด: 29 พฤศจิกายน
เผ่าพันธุ์: ฟีไลน์
[สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี]
ออริพาธีเป็นบวก (ติดเชื้อ) อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ
[การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ]
ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: มาตรฐาน
ทักษะการต่อสู้: ดีเยี่ยม
ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ
การผสานเวทออริจิเนียม: ยอดเยี่ยม
"ฉันลองอ่านรายงานของทีมจัดการวิกฤตแล้ว... เธอบอกว่าตัวเองถูกรับมาเลี้ยงใช่ไหม? อืม... ก็จริงที่ภัยพิบัติทำให้คนจำนวนมากต้องพลัดพรากจากบ้าน แม้แต่ภายใต้การบริหารของสถาบันวิทยาศาสตร์หงซานเองก็ตาม ให้แผนก HR คอยสังเกตการณ์ข้อมูลเบื้องหลังของเธอเอาไว้ก่อน ไม่แน่ว่าเราอาจจะได้พบกับบางสิ่งที่คาดไม่ถึง"
เพศ: หญิง
การตรวจสอบสิทธิ์: ค่ายชิงป๋อ
วันเกิด: 29 พฤศจิกายน
เผ่าพันธุ์: ฟีไลน์
[สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี]
ออริพาธีเป็นบวก (ติดเชื้อ) อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ
[การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ]
ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: มาตรฐาน
ทักษะการต่อสู้: ดีเยี่ยม
ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ
การผสานเวทออริจิเนียม: ยอดเยี่ยม
"ฉันลองอ่านรายงานของทีมจัดการวิกฤตแล้ว... เธอบอกว่าตัวเองถูกรับมาเลี้ยงใช่ไหม? อืม... ก็จริงที่ภัยพิบัติทำให้คนจำนวนมากต้องพลัดพรากจากบ้าน แม้แต่ภายใต้การบริหารของสถาบันวิทยาศาสตร์หงซานเองก็ตาม ให้แผนก HR คอยสังเกตการณ์ข้อมูลเบื้องหลังของเธอเอาไว้ก่อน ไม่แน่ว่าเราอาจจะได้พบกับบางสิ่งที่คาดไม่ถึง"
ข้อมูลสรุปจากฝ่ายทรัพยากรบุคคล
ถังถัง คือสมาชิกและผู้แทนหลักของค่ายชิงป๋อ เธอเข้าร่วมกับ Endfield อินดัสทรีส์ด้วยเหตุผลส่วนตัว และปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานประสานงานค่ายชิงป๋อของ Endfield
โอเปอเรเตอร์ถังถังนับเป็นบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาบุคลากรหลากหลายกลุ่มที่ Endministrator ได้เชิญขึ้นมาบนตี้เจียง เช่นเดียวกับการพบกันครั้งแรกของเรา... ขอโทษที ฉันจำเป็นต้องดึงข้อมูลบันทึกวิดีโอที่จัดเก็บไว้ในฐานข้อมูลออกมา:
"แปะ! แปะ!"
"เฮ้ เจ้านี่มันทำอะไรอยู่บนยานลำเบ้อเริ่มเนี่ย? ดูเหมือนทัสก์บีสต์เขี้ยวเหล็กสามหัวเลย ฉันว่ามันดูบื้อๆ ยังไงไม่รู้..."
"โอเปอเรเตอร์ถังถัง ฉันมาที่นี่เพื่อสัมภาษณ์เข้าทำงาน— ไม่ ได้โปรดอย่าตบแผงควบคุมของฉัน ฉันคือผู้ช่วยฝ่ายบุคคลจาก Endfield อินดัสทรีส์..."
"ที่แท้ก็คนของหน้ากากอันมืดมนนี่เอง! คุณน่าจะบอกให้เร็วกว่านี้สิ ผู้เฒ่าหน้าเหล็ก! เอ้า ฉันมีของดีติดมือมาฝากครอบครัวใหม่ด้วย จัดไปให้เต็มที่เลย!"
หลังจากที่ฉันยืนกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าไม่มีความจำเป็นต้องใช้ใบรับรองถังถัง แร่ หรืออัญมณีใดๆ ถังถังก็หยิบเครื่องประดับรูปวงแหวนที่ทำจากวัสดุธรรมชาติออกมาจากกระเป๋าด้วยความกระตือรือร้น ฉันเชื่อว่ามันน่าจะเป็นพวงมาลัยดอกไม้ไม้ไผ่สาน เธอวางพวงมาลัยนั้นลงบนแผงควบคุมหนึ่งของฉัน จากนั้นก็เริ่มเคาะแผงที่เหลืออีกสองแผงด้วยความอยากรู้อยากเห็น: "คุณดูฉลาดกว่าพวกของเล่นสังกะสีที่อู่หลิงซะอีก! ทำไมไม่ไปอยู่กับฉันที่ค่ายชิงป๋อล่ะ? มาสิ เรียกฉันว่าผู้นำ!"
การประเมินของฉันที่มีต่อถังถังนั้นสอดคล้องกับคนอื่นๆ นั่นคือ ร่าเริง ตรงไปตรงมา และไม่เสแสร้ง เธอมีจิตใจเหมือนเด็กที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหลและใฝ่รู้ในทุกสิ่ง... หากต้องสรุปตัวตนของเธอด้วยคำสั้นๆ ฉันขอเลือกคำว่า "เด็กที่กำลังเติบโต" อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถไปเข้าร่วมค่ายชิงป๋อเพื่อพิชิตทาลอส-II กับเธอได้โดยเด็ดขาด... เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับกองเอกสารบุคลากรที่ฉันต้องสะสางไม่จบสิ้น แต่มันแค่ไม่ค่อยตรงตามระเบียบข้อบังคับของ Endfield น่ะ
เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มือของถังถังได้รับบาดเจ็บ และเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวฉันเองต้องเผชิญกับอาการกระทบกระเทือนทาง "จักรกล" ฉันควรพิจารณาหาวิธีอยู่ให้ห่างจากเธอจะดีกว่า... แต่น่าแปลกที่เธอมักจะหาฉันจนเจออยู่เสมอ
— มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนก HR, Endfield อินดัสทรีส์
โอเปอเรเตอร์ถังถังนับเป็นบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาบุคลากรหลากหลายกลุ่มที่ Endministrator ได้เชิญขึ้นมาบนตี้เจียง เช่นเดียวกับการพบกันครั้งแรกของเรา... ขอโทษที ฉันจำเป็นต้องดึงข้อมูลบันทึกวิดีโอที่จัดเก็บไว้ในฐานข้อมูลออกมา:
"แปะ! แปะ!"
"เฮ้ เจ้านี่มันทำอะไรอยู่บนยานลำเบ้อเริ่มเนี่ย? ดูเหมือนทัสก์บีสต์เขี้ยวเหล็กสามหัวเลย ฉันว่ามันดูบื้อๆ ยังไงไม่รู้..."
"โอเปอเรเตอร์ถังถัง ฉันมาที่นี่เพื่อสัมภาษณ์เข้าทำงาน— ไม่ ได้โปรดอย่าตบแผงควบคุมของฉัน ฉันคือผู้ช่วยฝ่ายบุคคลจาก Endfield อินดัสทรีส์..."
"ที่แท้ก็คนของหน้ากากอันมืดมนนี่เอง! คุณน่าจะบอกให้เร็วกว่านี้สิ ผู้เฒ่าหน้าเหล็ก! เอ้า ฉันมีของดีติดมือมาฝากครอบครัวใหม่ด้วย จัดไปให้เต็มที่เลย!"
หลังจากที่ฉันยืนกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าไม่มีความจำเป็นต้องใช้ใบรับรองถังถัง แร่ หรืออัญมณีใดๆ ถังถังก็หยิบเครื่องประดับรูปวงแหวนที่ทำจากวัสดุธรรมชาติออกมาจากกระเป๋าด้วยความกระตือรือร้น ฉันเชื่อว่ามันน่าจะเป็นพวงมาลัยดอกไม้ไม้ไผ่สาน เธอวางพวงมาลัยนั้นลงบนแผงควบคุมหนึ่งของฉัน จากนั้นก็เริ่มเคาะแผงที่เหลืออีกสองแผงด้วยความอยากรู้อยากเห็น: "คุณดูฉลาดกว่าพวกของเล่นสังกะสีที่อู่หลิงซะอีก! ทำไมไม่ไปอยู่กับฉันที่ค่ายชิงป๋อล่ะ? มาสิ เรียกฉันว่าผู้นำ!"
การประเมินของฉันที่มีต่อถังถังนั้นสอดคล้องกับคนอื่นๆ นั่นคือ ร่าเริง ตรงไปตรงมา และไม่เสแสร้ง เธอมีจิตใจเหมือนเด็กที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหลและใฝ่รู้ในทุกสิ่ง... หากต้องสรุปตัวตนของเธอด้วยคำสั้นๆ ฉันขอเลือกคำว่า "เด็กที่กำลังเติบโต" อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถไปเข้าร่วมค่ายชิงป๋อเพื่อพิชิตทาลอส-II กับเธอได้โดยเด็ดขาด... เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับกองเอกสารบุคลากรที่ฉันต้องสะสางไม่จบสิ้น แต่มันแค่ไม่ค่อยตรงตามระเบียบข้อบังคับของ Endfield น่ะ
เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มือของถังถังได้รับบาดเจ็บ และเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวฉันเองต้องเผชิญกับอาการกระทบกระเทือนทาง "จักรกล" ฉันควรพิจารณาหาวิธีอยู่ให้ห่างจากเธอจะดีกว่า... แต่น่าแปลกที่เธอมักจะหาฉันจนเจออยู่เสมอ
— มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนก HR, Endfield อินดัสทรีส์
ไฟล์ 1
หลังเหตุการณ์ที่ค่ายชิงป๋อ เราคาดการณ์ไว้แต่แรกว่าจะต้องรับมือกับโอเปอเรเตอร์ที่ตกอยู่ในสภาวะสับสน โศกเศร้า หรือโกรธแค้น และได้เตรียมมาตรการดูแลสุขภาพจิตบางส่วนไว้เพื่อช่วยเยียวยาบาดแผลทางใจของเธอ แต่เมื่อถังถังเดินทางมาถึงตี้เจียงผ่านเทเล-โปรโตคอล ใบหน้าของเธอกลับสดใสไปด้วยรอยยิ้ม ไร้ซึ่งร่องรอยของความทุกข์ให้เห็นแม้แต่น้อย
หัวหน้างานเพอริกาได้เตือนเราว่า แม้โครงสร้างชุมชนของเธอจะมีความซับซ้อน แต่ถังถังก็สามารถรวบรวมผู้คนที่กระจัดกระจายกันให้เป็นปึกแผ่นได้ด้วยเสน่ห์เฉพาะตัว สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าเธอมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งและพร้อมที่จะแบกรับความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่
และอันที่จริง ถังถังเฉลียวฉลาดมากกว่าที่เราจินตนาการไว้มาก ความสามารถในการรับรู้และความไวต่อสถานการณ์ของเธอนั้นไม่เป็นรองใคร ในการวางแผนพัฒนาค่ายชิงป๋อต่อมา เธอมักจะให้ความสำคัญกับสวัสดิภาพของผู้อยู่อาศัยเป็นอันดับแรกเสมอ เธอใช้ทั้งความเด็ดเดี่ยวและความละเอียดรอบคอบเพื่อให้มั่นใจว่าทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเด็ก คนชรา คนป่วย หรือคนพิการ จะได้รับการดูแลอย่างทั่วถึงโดยไม่ตกหล่นท่ามกลางภารกิจที่รัดตัว คุณสมบัตินี้มีค่าอย่างยิ่งสำหรับเรา เพราะในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมอันหลากหลาย การมีผู้นำทางที่เข้าใจในพลวัตระหว่างบุคคลและระบบนิเวศในท้องถิ่นที่ซับซ้อน ช่วยลดต้นทุนด้านการสื่อสารในการพัฒนาของเราได้อย่างมาก
ถังถังปรับตัวเข้ากับชีวิตบนตี้เจียงได้รวดเร็วอย่างน่าประหลาด ในบางครั้ง เราจะเห็นเธอเดินเคียงไปกับเฉิน เชียนยู Endministrator หรือหัวหน้างานเพอริกา ด้วยแววตาที่เป็นประกายและหางที่แกว่งไกวเบาๆ เธอยังได้ผูกมิตรกับเพื่อนใหม่และตั้งชื่อเล่นน่ารักให้ตามสไตล์ของชาวค่ายชิงป๋อ นอกจากนี้ ทุกสิ่งบนตี้เจียงดูจะสร้างความประหลาดใจให้กับเธอไปเสียหมด โดยเฉพาะตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติในโรงอาหาร... เธอเดินวนมันอยู่หลายรอบในวันแรก จนมีโอเปอเรเตอร์คนหนึ่งเข้าไปช่วยสอนวิธีหยอดเหรียญและกดปุ่มสีเพื่อให้เครื่องดื่มไหลออกมา เธอตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ แม้จะดูไม่ออกว่าเธอเข้าใจทั้งหมดหรือเปล่า... เย็นวันนั้น สัญญาณเตือนของตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติก็ดังขึ้น จนโอเปอเรเตอร์ไซฮีก็ต้องคีบ "ใบรับรองถังถัง" ที่ติดอยู่ในช่องหยอดเหรียญออกมา
จากการสังเกตการณ์เป็นเวลาหลายเดือน ข้อสรุปของเราคือ ไม่เพียงแต่ถังถังจะไม่ต้องการการสนับสนุนทางสุขภาพจิตจากเราเท่านั้น แต่การมีอยู่ของเธอได้เติมเต็มพลังชีวิตใหม่ๆ ให้กับตี้เจียงอีกด้วย
เมื่อเรานำเรื่องนี้ไปพูดคุยกับโอเปอเรเตอร์ที่คุ้นเคยกับเธอ เฉิน เชียนยูก็ได้กล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า "แม้ถังถังจะเติบโตมากับสายน้ำ แต่เธอกลับเหมือนเปลวไฟที่ไม่มีวันดับ พายุที่พัดผ่านอาจทำให้มันมอดลงไปบ้าง แต่ประกายไฟนั้นจะลุกโชนขึ้นมาใหม่และสว่างไสวได้ในเวลาอันรวดเร็วเสมอ"
บ่ายวันหนึ่ง เราบังเอิญได้ยินถังถังกำลังพูดคุยกับใครบางคนด้วยน้ำเสียงตรงไปตรงมาตามแบบฉบับของเธอว่า: "หัวของผู้นำไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้นนะเจ้าหนู ฉันจะมัวมานั่งคิดหาคำตอบทุกเรื่องไม่ได้หรอก เดี๋ยวก็กลายเป็นคนโง่กันพอดี!"
หัวหน้างานเพอริกาได้เตือนเราว่า แม้โครงสร้างชุมชนของเธอจะมีความซับซ้อน แต่ถังถังก็สามารถรวบรวมผู้คนที่กระจัดกระจายกันให้เป็นปึกแผ่นได้ด้วยเสน่ห์เฉพาะตัว สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าเธอมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งและพร้อมที่จะแบกรับความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่
และอันที่จริง ถังถังเฉลียวฉลาดมากกว่าที่เราจินตนาการไว้มาก ความสามารถในการรับรู้และความไวต่อสถานการณ์ของเธอนั้นไม่เป็นรองใคร ในการวางแผนพัฒนาค่ายชิงป๋อต่อมา เธอมักจะให้ความสำคัญกับสวัสดิภาพของผู้อยู่อาศัยเป็นอันดับแรกเสมอ เธอใช้ทั้งความเด็ดเดี่ยวและความละเอียดรอบคอบเพื่อให้มั่นใจว่าทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเด็ก คนชรา คนป่วย หรือคนพิการ จะได้รับการดูแลอย่างทั่วถึงโดยไม่ตกหล่นท่ามกลางภารกิจที่รัดตัว คุณสมบัตินี้มีค่าอย่างยิ่งสำหรับเรา เพราะในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมอันหลากหลาย การมีผู้นำทางที่เข้าใจในพลวัตระหว่างบุคคลและระบบนิเวศในท้องถิ่นที่ซับซ้อน ช่วยลดต้นทุนด้านการสื่อสารในการพัฒนาของเราได้อย่างมาก
ถังถังปรับตัวเข้ากับชีวิตบนตี้เจียงได้รวดเร็วอย่างน่าประหลาด ในบางครั้ง เราจะเห็นเธอเดินเคียงไปกับเฉิน เชียนยู Endministrator หรือหัวหน้างานเพอริกา ด้วยแววตาที่เป็นประกายและหางที่แกว่งไกวเบาๆ เธอยังได้ผูกมิตรกับเพื่อนใหม่และตั้งชื่อเล่นน่ารักให้ตามสไตล์ของชาวค่ายชิงป๋อ นอกจากนี้ ทุกสิ่งบนตี้เจียงดูจะสร้างความประหลาดใจให้กับเธอไปเสียหมด โดยเฉพาะตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติในโรงอาหาร... เธอเดินวนมันอยู่หลายรอบในวันแรก จนมีโอเปอเรเตอร์คนหนึ่งเข้าไปช่วยสอนวิธีหยอดเหรียญและกดปุ่มสีเพื่อให้เครื่องดื่มไหลออกมา เธอตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ แม้จะดูไม่ออกว่าเธอเข้าใจทั้งหมดหรือเปล่า... เย็นวันนั้น สัญญาณเตือนของตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติก็ดังขึ้น จนโอเปอเรเตอร์ไซฮีก็ต้องคีบ "ใบรับรองถังถัง" ที่ติดอยู่ในช่องหยอดเหรียญออกมา
จากการสังเกตการณ์เป็นเวลาหลายเดือน ข้อสรุปของเราคือ ไม่เพียงแต่ถังถังจะไม่ต้องการการสนับสนุนทางสุขภาพจิตจากเราเท่านั้น แต่การมีอยู่ของเธอได้เติมเต็มพลังชีวิตใหม่ๆ ให้กับตี้เจียงอีกด้วย
เมื่อเรานำเรื่องนี้ไปพูดคุยกับโอเปอเรเตอร์ที่คุ้นเคยกับเธอ เฉิน เชียนยูก็ได้กล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า "แม้ถังถังจะเติบโตมากับสายน้ำ แต่เธอกลับเหมือนเปลวไฟที่ไม่มีวันดับ พายุที่พัดผ่านอาจทำให้มันมอดลงไปบ้าง แต่ประกายไฟนั้นจะลุกโชนขึ้นมาใหม่และสว่างไสวได้ในเวลาอันรวดเร็วเสมอ"
บ่ายวันหนึ่ง เราบังเอิญได้ยินถังถังกำลังพูดคุยกับใครบางคนด้วยน้ำเสียงตรงไปตรงมาตามแบบฉบับของเธอว่า: "หัวของผู้นำไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้นนะเจ้าหนู ฉันจะมัวมานั่งคิดหาคำตอบทุกเรื่องไม่ได้หรอก เดี๋ยวก็กลายเป็นคนโง่กันพอดี!"
ไฟล์ 2
[บันทึกการวินิจฉัยทางคลินิก]
ภาพสแกนเผยให้เห็นรูปทรงอวัยวะภายในพร่ามัว และพบเงาอุดตันที่ผิดปกติภายในร่างกายของโอเปอเรเตอร์ การตรวจเช็กปริมาณอนุภาคออริจิเนียมในระบบไหลเวียนโลหิตพบความผิดปกติ ซึ่งบ่งชี้ถึงอาการของโรคออริพาธี ในขณะนี้สามารถยืนยันได้ว่าโอเปอเรเตอร์เป็นผู้ติดเชื้อ
บันทึกของแพทย์ผู้ดูแล: จากคำบอกเล่าของถังถัง เธอติดเชื้อออริพาธีระหว่างเหตุปะทะกันของค่ายชิงป๋อกับเทียนซือแห่งเมืองอู่หลิงเมื่อสิบปีก่อน ถังถังกล่าวว่าตลอดสิบปีที่ผ่านมา เธอไม่เคยได้รับการรักษาเฉพาะทางเลย ได้รับเพียงสมุนไพรพื้นบ้านที่ชาวค่ายหามาให้ตามมีตามเกิด อย่างไรก็ตาม ผลการตรวจกลับระบุว่าทั้งอัตราการกลมกลืนของเซลล์-ออริจิเนียมและความหนาแน่นออริจิเนียม-คริสตัลในเลือดนั้นถูกควบคุมไว้ได้อย่างดีเยี่ยมจนน่าเหลือเชื่อ
เมื่อถามถึงเรื่องนี้ ถังถังตอบว่า "ทุกคนบอกว่าฉันคือธิดาแห่งสายน้ำ สายน้ำจะช่วยชะล้างความเจ็บป่วยออกไปเอง"
ผืนน้ำตามธรรมชาติจะสามารถรักษาโรคออริพาธีได้จริงหรือ? คำตอบนั้นชัดเจนว่า เป็นไปไม่ได้
[แบบฟอร์มขอรับยาจากเทียนซือ]
ชื่อยาสามัญ: ยายับยั้งออริพาธี
จำนวนที่ต้องการ: จ่ายยาต่อเนื่องระยะยาว
ตำแหน่งการติดเชื้อของผู้ป่วย: บริเวณดวงตา
เหตุผลในการขอรับยา: เพื่อช่วยเหลือค่ายชิงป๋อ
บันทึกเสียง:
"พูดตามตรง ฉันลังเลนิดหน่อยเรื่องการส่งยา... ครั้งแรกที่ไป เขาก็ปายามันกลับมาใส่หน้าเราทันที พร้อมตะโกนลั่นว่า 'เราไม่ขอรับของบริจาคจากคนอู่หลิง!' แล้วก็พยายามจะพุ่งเข้ามาทำร้ายเรา... ยังดีที่องครักษ์อยู่ที่นั่นและช่วยเราหนีออกมาได้ ฉันไม่ได้กลัวว่าเขาจะฆ่าฉันหรอกนะ แต่เราจะปล่อยให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีกไม่ได้
"โรคออริพาธีของเด็กคนนั้นใกล้จะกำเริบหนักแล้ว เรารู้ดี และแน่นอนว่าพวกเขาก็รู้ เธอติดเชื้อก็เพราะเรา เราจึงมีหน้าที่ต้องรักษาเธอ
"ย้อนกลับไปตอนนั้น... มันวุ่นวายไปหมด ท้องฟ้ามืดสนิท เมฆฝนกดต่ำพัดกระหน่ำลงมา เราเดินลุยลมพายุที่โหยหวนในขณะที่ชาวค่ายพุ่งตัวออกมาจากหลังเนินเขาพร้อมอาวุธในมือ เงาของพวกเขาในความมืดดูราวกับวิญญาณร้าย...
"ผู้คนต่างพากันหวาดกลัว ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่ามีเด็กตัวเล็กขนาดนั้นอยู่ในฝูงชนด้วย...
"สายฝนชะล้างคราบเลือดไปจนหมด... ไม่สิ บางทีมันอาจไม่เคยจางหายไปเลยก็ได้ ทุกครั้งที่ฉันหลับตา ฉันยังคงเห็นดวงตาที่บาดเจ็บของเด็กสาวคนนั้น และดวงตาของเขา... ดวงตาของผู้นำคนนั้น ดวงตาที่บอกว่าเขาเพียงแค่ต้องการจะมีชีวิตรอด... ฉันจะไม่มีวันลืมมันไปตลอดชีวิต
"ครั้งที่สอง เราวางเข็มฉีดไว้ใกล้กับรอบนอกค่ายชิงป๋อตรงที่ที่ชาวค่ายต้องเดินผ่านแน่นอน
"คราวนี้ มันไม่ใช่ของบริจาคจากศัตรู... บางทีมันอาจจะตกลงมาจากฟ้า งอกขึ้นมาจากดิน หรือสัตว์ป่าคาบมาวางไว้ การคิดแบบนั้นอาจช่วยให้พวกเขายอมรับมันได้ง่ายขึ้นหน่อย
"ฉันรออยู่นานถึงสองวันเต็ม ... และมันก็ถูกหยิบไป
"ฉันรอต่ออีกสองวัน แล้วก็ได้เห็นเด็กสาวคนนั้นกำลังเล่นอยู่ริมน้ำ เธอวิ่งไล่ตามพวกหูกระต่ายไปตามลำน้ำตั้งไกล ดูเหมือนเธอจะอาการดีขึ้นมากแล้วนะ
"ฉันไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อไป... และฉันก็ไม่คิดว่านี่จะเป็นการชดใช้ความผิดที่แท้จริงได้ แต่อย่างน้อย ในวันนั้นฉันก็นอนหลับได้เต็มอิ่มเสียที"
ภาพสแกนเผยให้เห็นรูปทรงอวัยวะภายในพร่ามัว และพบเงาอุดตันที่ผิดปกติภายในร่างกายของโอเปอเรเตอร์ การตรวจเช็กปริมาณอนุภาคออริจิเนียมในระบบไหลเวียนโลหิตพบความผิดปกติ ซึ่งบ่งชี้ถึงอาการของโรคออริพาธี ในขณะนี้สามารถยืนยันได้ว่าโอเปอเรเตอร์เป็นผู้ติดเชื้อ
บันทึกของแพทย์ผู้ดูแล: จากคำบอกเล่าของถังถัง เธอติดเชื้อออริพาธีระหว่างเหตุปะทะกันของค่ายชิงป๋อกับเทียนซือแห่งเมืองอู่หลิงเมื่อสิบปีก่อน ถังถังกล่าวว่าตลอดสิบปีที่ผ่านมา เธอไม่เคยได้รับการรักษาเฉพาะทางเลย ได้รับเพียงสมุนไพรพื้นบ้านที่ชาวค่ายหามาให้ตามมีตามเกิด อย่างไรก็ตาม ผลการตรวจกลับระบุว่าทั้งอัตราการกลมกลืนของเซลล์-ออริจิเนียมและความหนาแน่นออริจิเนียม-คริสตัลในเลือดนั้นถูกควบคุมไว้ได้อย่างดีเยี่ยมจนน่าเหลือเชื่อ
เมื่อถามถึงเรื่องนี้ ถังถังตอบว่า "ทุกคนบอกว่าฉันคือธิดาแห่งสายน้ำ สายน้ำจะช่วยชะล้างความเจ็บป่วยออกไปเอง"
ผืนน้ำตามธรรมชาติจะสามารถรักษาโรคออริพาธีได้จริงหรือ? คำตอบนั้นชัดเจนว่า เป็นไปไม่ได้
[แบบฟอร์มขอรับยาจากเทียนซือ]
ชื่อยาสามัญ: ยายับยั้งออริพาธี
จำนวนที่ต้องการ: จ่ายยาต่อเนื่องระยะยาว
ตำแหน่งการติดเชื้อของผู้ป่วย: บริเวณดวงตา
เหตุผลในการขอรับยา: เพื่อช่วยเหลือค่ายชิงป๋อ
บันทึกเสียง:
"พูดตามตรง ฉันลังเลนิดหน่อยเรื่องการส่งยา... ครั้งแรกที่ไป เขาก็ปายามันกลับมาใส่หน้าเราทันที พร้อมตะโกนลั่นว่า 'เราไม่ขอรับของบริจาคจากคนอู่หลิง!' แล้วก็พยายามจะพุ่งเข้ามาทำร้ายเรา... ยังดีที่องครักษ์อยู่ที่นั่นและช่วยเราหนีออกมาได้ ฉันไม่ได้กลัวว่าเขาจะฆ่าฉันหรอกนะ แต่เราจะปล่อยให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีกไม่ได้
"โรคออริพาธีของเด็กคนนั้นใกล้จะกำเริบหนักแล้ว เรารู้ดี และแน่นอนว่าพวกเขาก็รู้ เธอติดเชื้อก็เพราะเรา เราจึงมีหน้าที่ต้องรักษาเธอ
"ย้อนกลับไปตอนนั้น... มันวุ่นวายไปหมด ท้องฟ้ามืดสนิท เมฆฝนกดต่ำพัดกระหน่ำลงมา เราเดินลุยลมพายุที่โหยหวนในขณะที่ชาวค่ายพุ่งตัวออกมาจากหลังเนินเขาพร้อมอาวุธในมือ เงาของพวกเขาในความมืดดูราวกับวิญญาณร้าย...
"ผู้คนต่างพากันหวาดกลัว ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่ามีเด็กตัวเล็กขนาดนั้นอยู่ในฝูงชนด้วย...
"สายฝนชะล้างคราบเลือดไปจนหมด... ไม่สิ บางทีมันอาจไม่เคยจางหายไปเลยก็ได้ ทุกครั้งที่ฉันหลับตา ฉันยังคงเห็นดวงตาที่บาดเจ็บของเด็กสาวคนนั้น และดวงตาของเขา... ดวงตาของผู้นำคนนั้น ดวงตาที่บอกว่าเขาเพียงแค่ต้องการจะมีชีวิตรอด... ฉันจะไม่มีวันลืมมันไปตลอดชีวิต
"ครั้งที่สอง เราวางเข็มฉีดไว้ใกล้กับรอบนอกค่ายชิงป๋อตรงที่ที่ชาวค่ายต้องเดินผ่านแน่นอน
"คราวนี้ มันไม่ใช่ของบริจาคจากศัตรู... บางทีมันอาจจะตกลงมาจากฟ้า งอกขึ้นมาจากดิน หรือสัตว์ป่าคาบมาวางไว้ การคิดแบบนั้นอาจช่วยให้พวกเขายอมรับมันได้ง่ายขึ้นหน่อย
"ฉันรออยู่นานถึงสองวันเต็ม ... และมันก็ถูกหยิบไป
"ฉันรอต่ออีกสองวัน แล้วก็ได้เห็นเด็กสาวคนนั้นกำลังเล่นอยู่ริมน้ำ เธอวิ่งไล่ตามพวกหูกระต่ายไปตามลำน้ำตั้งไกล ดูเหมือนเธอจะอาการดีขึ้นมากแล้วนะ
"ฉันไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อไป... และฉันก็ไม่คิดว่านี่จะเป็นการชดใช้ความผิดที่แท้จริงได้ แต่อย่างน้อย ในวันนั้นฉันก็นอนหลับได้เต็มอิ่มเสียที"
ไฟล์ 3
ชาวค่ายชิงป๋อทุกคนเรียกเธอว่า "คุณหญิงน้อง" นั่นเพราะรวน หลินมีลูกเพียงคนเดียว และต่อมาเขาก็เก็บเด็กอีกคนขึ้นมาจากน้ำได้ คนแรกชื่อ "หนึ่ง (อี้)" คนที่สองจึงกลายเป็น "น้อง" ไปโดยปริยาย ชาวค่ายชิงป๋อมักมีวิธีคิดที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมาเช่นนี้เสมอ
ไม่มีใครรู้ว่าคุณหญิงน้องมาจากไหน เรือนยี่บอกว่าเธอเป็นลูกแมวในตะกร้าไม้ไผ่ที่เขาเก็บมาได้ ส่วนรวน หลินบอกว่าเธอคือสมบัติล้ำค่า เป็นธิดาแห่งสายน้ำที่น้ำพุแห่งบรรพบุรุษประทานมาให้ เด็กชายคนหนึ่งในระแวกนั้นได้ยินเข้าจึงถามว่า หากคุณหญิงน้องเกิดจากแม่น้ำ งั้นเธอก็เป็นเจ้าแห่งสายน้ำน่ะสิ?! เมื่อได้ยินดังนั้น ถังถังก็ยืดอกขึ้นทันที เธอโดดขึ้นควบม้าก้านกล้วยไม้ไผ่แล้วประกาศอย่างภาคภูมิใจว่า: "ถูกต้อง! น้ำนี่เป็นของฉัน! ค่ายชิงป๋อเป็นของฉัน! อาหารอร่อยกับของสนุกๆ ทั้งหมดก็เป็นของฉันด้วยเหมือนกัน!"
รวน หลินลูบหัวเธอแล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่ ไม่นานนัก ทุกคนที่ล้อมวงอยู่รอบกองไฟก็หัวเราะตามไปด้วย ความรื่นเริงนั้นติดต่อกันจนถังถังอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคักตาม บทสนทนาเปลี่ยนไปเรื่องอื่น และเรื่องนี้ก็ไม่เคยถูกหยิบยกมาพูดถึงอีกเลย
จนกระทั่งถังถังเริ่มโตขึ้น วันหนึ่งขณะที่เธอนั่งฟังชาวค่ายคุยกัน ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว น้ำในแม่น้ำจะให้กำเนิดแมวอย่างเธอได้ยังไงกัน แล้วพ่อแม่ที่แท้จริงของเธออยู่ที่ไหนล่ะ?
ถังถังหาคำตอบไม่ได้ เธอใช้เวลาหลายวันเฝ้าเปรียบเทียบตัวเองกับทุกคนในค่าย บางคนก็กำยำเกินไป บางคนก็เตี้ยเกินไป ไม่มีใครสักคนที่มีหูหรือหางที่งดงามเหมือนเธอเลย
ปัญหาความกังวลนี้กัดกินใจถังถังอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งรวน หลินเรียกเธอมากินครีบปลาตุ๋นหม้อเหล็ก ถังถังชำเลืองมองชามของเรือนยี่แล้วหันกลับมามองชามของตน ทั้งส่วนหัว ลูกตา และเนื้อพุงปลาที่นุ่มที่สุดล้วนอยู่ในชามของเธอทั้งสิ้น ขณะที่เธอคีบพุงปลาใส่ปากรวน หลิน เธอก็คิดในใจว่า: "ฉันจะไปสนทำไมว่าชาวค่ายจะพล่ามเรื่อง 'ไออุ่นของแม่' ว่ายังไง? ฝีมือทำอาหารของพ่ออร่อยที่สุด แค่นี้ก็พอแล้ว!"
หลังจากการสืบสวนและตรวจสอบอย่างละเอียด แผนก HR ยืนยันว่าถังถังยังเป็นเพียงทารกที่ยังไม่หย่านมในตอนที่ถูกพบ เมื่อพิจารณาจากสภาพร่างกายของทารกแรกเกิด เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะลอยตามน้ำมาไกล ดังนั้นในเบื้องต้นจึงสันนิษฐานว่าเธอถูกทิ้งในบริเวณที่ใกล้กับค่ายชิงป๋อ
หลังจากตรวจและประเมินดวงตาอย่างละเอียด เจ้าหน้าที่แผนกแพทย์สงสัยว่าลวดลายภายในดวงตาของเธอนั้นมีความเชื่อมโยงใกล้เคียงกับเวทออริจิเนียม เนื่องจากลวดลายดังกล่าวมีความเป็นระเบียบสูงมาก จึงสามารถตัดประเด็นเรื่องอาการสุ่มที่เกิดจากการติดเชื้อออริพาธีออกไปได้ แต่น่าจะเกี่ยวข้องกับประวัติทางการแพทย์ของครอบครัวมากกว่า อย่างไรก็ตาม หลังจากตรวจสอบบันทึกบุคลากรทั้งหมดของค่ายชิงป๋อที่หลงเหลืออยู่ กลับไม่พบบุคคลที่มีอาการใกล้เคียงกับเธอเลย
จากคำบอกเล่าของเจ้าตัว: "ฉันก็แค่ฝึกแล้วฝึกเล่าอยู่แถวๆ น้ำ แล้วลายพวกนี้มันก็โผล่มาเอง"
เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้สิ้นเชิง เราได้ขอความช่วยเหลือจาก HAS และหลังจากตรวจสอบหอจดหมายเหตุผู้อยู่อาศัย พวกเขาก็ไม่สามารถระบุตัวญาติของถังถังได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม เทียนซือ ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์หยานรายหนึ่งได้ค้นพบเบาะแสสำคัญ: ในเอกสารของหยานที่สืบทอดมาจากเทอร์รา เธอพบบันทึกที่มีความเกี่ยวข้องอย่างสูงกับลวดลายในดวงตาของถังถัง ตามตำนานที่ระบุในวรรณกรรม ลวดลายนี้สื่อถึงวิวัฒนาการของสวรรค์และโลก ที่มีไว้ซึ่งการสืบทอดความรู้โบราณ แต่เห็นได้ชัดว่าถังถังขาดการเข้าถึงการเรียนรู้ดังกล่าว เทียนซือแห่งอู่หลิงต่างตกตะลึงกับการค้นพบนี้ พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีผู้ใช้เวทออริจิเนียมที่มีเอกลักษณ์เช่นนี้อาศัยอยู่ใกล้ๆ
โดยสรุปแล้ว สาเหตุที่แน่ชัดเบื้องหลังการถูกทิ้งของถังถังในค่ายชิงป๋อ... อาจมีความซับซ้อนมากกว่าที่เราสันนิษฐานไว้ในตอนแรก
...
หลังจากที่เราเล่าผลการสืบสวนให้ถังถังฟัง เธอเพียงแต่เกาหัวและบอกว่าต้นกำเนิดของเธอนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรขนาดนั้น เพราะตอนนี้เธอก็มีครอบครัวและเพื่อนพ้อง มีชีวิตที่ดีแล้ว ถึงอย่างนั้นเธอก็อดสงสัยไม่ได้ แค่นิดหน่อยเท่านั้น ว่าเธอยังมีญาติทางสายเลือดหลงเหลืออยู่หรือไม่ และพวกเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง... เธอย้ำว่ามันแค่เพียงนิดเดียวจริงๆ ขนาดประมาณอุ้งมือเล็กๆ ของสัตว์เปลือกแข็งเท่านั้น
ถังถังยังคงเก็บผ้าอ้อมผืนเล็กที่เคยใช้ห่อตัวเธอในตอนนั้นไว้ ตอนที่ส่งผ้าผืนนั้นให้เรา เธอมีท่าทีลังเลอย่างเห็นได้ชัดครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาทำตัวร่าเริงตามปกติ: "ตรวจสอบเสร็จแล้วอย่าลืมคืนฉันด้วยล่ะ!"
ไม่มีใครรู้ว่าคุณหญิงน้องมาจากไหน เรือนยี่บอกว่าเธอเป็นลูกแมวในตะกร้าไม้ไผ่ที่เขาเก็บมาได้ ส่วนรวน หลินบอกว่าเธอคือสมบัติล้ำค่า เป็นธิดาแห่งสายน้ำที่น้ำพุแห่งบรรพบุรุษประทานมาให้ เด็กชายคนหนึ่งในระแวกนั้นได้ยินเข้าจึงถามว่า หากคุณหญิงน้องเกิดจากแม่น้ำ งั้นเธอก็เป็นเจ้าแห่งสายน้ำน่ะสิ?! เมื่อได้ยินดังนั้น ถังถังก็ยืดอกขึ้นทันที เธอโดดขึ้นควบม้าก้านกล้วยไม้ไผ่แล้วประกาศอย่างภาคภูมิใจว่า: "ถูกต้อง! น้ำนี่เป็นของฉัน! ค่ายชิงป๋อเป็นของฉัน! อาหารอร่อยกับของสนุกๆ ทั้งหมดก็เป็นของฉันด้วยเหมือนกัน!"
รวน หลินลูบหัวเธอแล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่ ไม่นานนัก ทุกคนที่ล้อมวงอยู่รอบกองไฟก็หัวเราะตามไปด้วย ความรื่นเริงนั้นติดต่อกันจนถังถังอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคักตาม บทสนทนาเปลี่ยนไปเรื่องอื่น และเรื่องนี้ก็ไม่เคยถูกหยิบยกมาพูดถึงอีกเลย
จนกระทั่งถังถังเริ่มโตขึ้น วันหนึ่งขณะที่เธอนั่งฟังชาวค่ายคุยกัน ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว น้ำในแม่น้ำจะให้กำเนิดแมวอย่างเธอได้ยังไงกัน แล้วพ่อแม่ที่แท้จริงของเธออยู่ที่ไหนล่ะ?
ถังถังหาคำตอบไม่ได้ เธอใช้เวลาหลายวันเฝ้าเปรียบเทียบตัวเองกับทุกคนในค่าย บางคนก็กำยำเกินไป บางคนก็เตี้ยเกินไป ไม่มีใครสักคนที่มีหูหรือหางที่งดงามเหมือนเธอเลย
ปัญหาความกังวลนี้กัดกินใจถังถังอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งรวน หลินเรียกเธอมากินครีบปลาตุ๋นหม้อเหล็ก ถังถังชำเลืองมองชามของเรือนยี่แล้วหันกลับมามองชามของตน ทั้งส่วนหัว ลูกตา และเนื้อพุงปลาที่นุ่มที่สุดล้วนอยู่ในชามของเธอทั้งสิ้น ขณะที่เธอคีบพุงปลาใส่ปากรวน หลิน เธอก็คิดในใจว่า: "ฉันจะไปสนทำไมว่าชาวค่ายจะพล่ามเรื่อง 'ไออุ่นของแม่' ว่ายังไง? ฝีมือทำอาหารของพ่ออร่อยที่สุด แค่นี้ก็พอแล้ว!"
หลังจากการสืบสวนและตรวจสอบอย่างละเอียด แผนก HR ยืนยันว่าถังถังยังเป็นเพียงทารกที่ยังไม่หย่านมในตอนที่ถูกพบ เมื่อพิจารณาจากสภาพร่างกายของทารกแรกเกิด เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะลอยตามน้ำมาไกล ดังนั้นในเบื้องต้นจึงสันนิษฐานว่าเธอถูกทิ้งในบริเวณที่ใกล้กับค่ายชิงป๋อ
หลังจากตรวจและประเมินดวงตาอย่างละเอียด เจ้าหน้าที่แผนกแพทย์สงสัยว่าลวดลายภายในดวงตาของเธอนั้นมีความเชื่อมโยงใกล้เคียงกับเวทออริจิเนียม เนื่องจากลวดลายดังกล่าวมีความเป็นระเบียบสูงมาก จึงสามารถตัดประเด็นเรื่องอาการสุ่มที่เกิดจากการติดเชื้อออริพาธีออกไปได้ แต่น่าจะเกี่ยวข้องกับประวัติทางการแพทย์ของครอบครัวมากกว่า อย่างไรก็ตาม หลังจากตรวจสอบบันทึกบุคลากรทั้งหมดของค่ายชิงป๋อที่หลงเหลืออยู่ กลับไม่พบบุคคลที่มีอาการใกล้เคียงกับเธอเลย
จากคำบอกเล่าของเจ้าตัว: "ฉันก็แค่ฝึกแล้วฝึกเล่าอยู่แถวๆ น้ำ แล้วลายพวกนี้มันก็โผล่มาเอง"
เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้สิ้นเชิง เราได้ขอความช่วยเหลือจาก HAS และหลังจากตรวจสอบหอจดหมายเหตุผู้อยู่อาศัย พวกเขาก็ไม่สามารถระบุตัวญาติของถังถังได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม เทียนซือ ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์หยานรายหนึ่งได้ค้นพบเบาะแสสำคัญ: ในเอกสารของหยานที่สืบทอดมาจากเทอร์รา เธอพบบันทึกที่มีความเกี่ยวข้องอย่างสูงกับลวดลายในดวงตาของถังถัง ตามตำนานที่ระบุในวรรณกรรม ลวดลายนี้สื่อถึงวิวัฒนาการของสวรรค์และโลก ที่มีไว้ซึ่งการสืบทอดความรู้โบราณ แต่เห็นได้ชัดว่าถังถังขาดการเข้าถึงการเรียนรู้ดังกล่าว เทียนซือแห่งอู่หลิงต่างตกตะลึงกับการค้นพบนี้ พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีผู้ใช้เวทออริจิเนียมที่มีเอกลักษณ์เช่นนี้อาศัยอยู่ใกล้ๆ
โดยสรุปแล้ว สาเหตุที่แน่ชัดเบื้องหลังการถูกทิ้งของถังถังในค่ายชิงป๋อ... อาจมีความซับซ้อนมากกว่าที่เราสันนิษฐานไว้ในตอนแรก
...
หลังจากที่เราเล่าผลการสืบสวนให้ถังถังฟัง เธอเพียงแต่เกาหัวและบอกว่าต้นกำเนิดของเธอนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรขนาดนั้น เพราะตอนนี้เธอก็มีครอบครัวและเพื่อนพ้อง มีชีวิตที่ดีแล้ว ถึงอย่างนั้นเธอก็อดสงสัยไม่ได้ แค่นิดหน่อยเท่านั้น ว่าเธอยังมีญาติทางสายเลือดหลงเหลืออยู่หรือไม่ และพวกเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง... เธอย้ำว่ามันแค่เพียงนิดเดียวจริงๆ ขนาดประมาณอุ้งมือเล็กๆ ของสัตว์เปลือกแข็งเท่านั้น
ถังถังยังคงเก็บผ้าอ้อมผืนเล็กที่เคยใช้ห่อตัวเธอในตอนนั้นไว้ ตอนที่ส่งผ้าผืนนั้นให้เรา เธอมีท่าทีลังเลอย่างเห็นได้ชัดครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาทำตัวร่าเริงตามปกติ: "ตรวจสอบเสร็จแล้วอย่าลืมคืนฉันด้วยล่ะ!"
ไฟล์ 4
[บันทึกวิดีโอเก่า]
06:23:45:10
"กล้องถ่ายรูป... ของเล่นที่เอาไว้บันทึกภาพเหรอ? น่ารักดีนะ แถมขยับได้ด้วย ดูไปดูมาเหมือนลูโปน้อยเลย!"
"ชาวอู่หลิงประดิษฐ์เครื่องนี้ขึ้นมาน่ะ เราไปฉกมาได้ตอนปะทะกับพวกนั้นครั้งล่าสุด แค่กดปุ่มตรงนี้ก็เริ่มทำงานแล้ว... ไง ผู้นำ อยากลองถ่ายดูหน่อยไหมว่าภาพจะออกมาเป็นยังไง?"
"มาเลย จัดไป! เฮ่ ทำไมในจอขาฉันมันดูสั้นขนาดนี้เนี่ย? ทำเอาผู้นำของพวกเธอดูตัวเล็กไปเลย!"
"ไม่ใช่ว่าเธอตัวเล็ก— เฮ่ๆ อย่าตี! ฉันเอง ฉันนี่แหละที่ตัวเตี้ย โอเคไหม!"
"ไม่เล่นกับเธอแล้ว! ฉันจะไปอัดยัยบ้านั่น แล้วใช้ลูโป 'น้อย' นี่บันทึกภาพตอนหล่อนโดนซัดจนหมอบราบคาบ!"
07:10:30:15
"หนอย ยัยบ้านั่น ออกไปสู้ถวายหัวให้จวงอีกแล้ว... คราวก่อนก็โดนตัวแหยะรุมทึ้งจนน่วมไปทั้งตัว เธอไม่รู้จักจำบ้างเลย...
"สู้ฉันนอนอยู่ในค่าย หลบพวกไบลท์ข้างนอกนั่นดีกว่า... มีน้ำสะอาดให้ดื่ม มีปลาอร่อยๆ ให้กิน...
"เฮ่ ลูโปน้อย อยู่นิ่งๆ! ดูนั่น! มีสาวเด๋อด๋าที่ไหนไม่รู้มาฝึกดาบอยู่แถวพรมแดนอู่หลิงด้วย ตามไปดูหน่อยดีกว่าว่ามาทำอะไร
"เหอะ ดาบคู่ของยัยนั่นดูสวยดี แถวนี้ตัวแหยะชุกชุมจะตาย อันตรายแล้วสิ อย่าปล่อยให้กลายเป็นอาหารพวกมันเลยดีกว่า เดี๋ยวผู้นำคนนี้จะช่วยรับของมีค่าพวกนั้นมาดูแลต่อเอง"
08:36:05:55
"นี่เธอจัดการตัวแหยะพวกนี้หมดเลยด้วยตัวคนเดียวเหรอ?"
"ใช่แล้ว เจ้าพวกนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก แต่ก็นะ ขอบใจที่มาช่วย! ฝีมือปืนเธอใช้ได้เลย ฉันชื่อเฉิน เชียนยู ยินดีที่ได้รู้จัก เธอคือ?"
"ถังถัง! ผู้นำสูงสุดแห่งค่ายชิงป๋อ! เคยได้ยินชื่อฉันไหมล่ะ?"
"แน่นอน! ค่ายชิงป๋อที่ชอบหาเรื่องเมืองอู่หลิงอยู่ตลอดน่ะเหรอ... เดี๋ยวก่อน เธอไม่ได้ตั้งใจจะมาปล้นฉันใช่ไหม?"
"มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอเป็นชาวอู่หลิงหรือเปล่า? ผู้นำคนนี้เป็นคนยุติธรรม และฉันก็เกลียดแค่พวกอู่หลิงเท่านั้นแหละ!"
"คือฉัน เอ่อ ก็... เดี๋ยว ไม่ใช่สิ ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว..."
"อะไรนะ? ยัยบ้านั่นไล่เธอออกมาเหรอ? ไม่เป็นไรหรอก เป็นชาวอู่หลิงไปก็เจอแต่เรื่องเฮงซวย — เฮ่ แล้วเธอจะร้องไห้ทำไมเนี่ย! อ๊าก! อย่าเอาขี้มูกมาเช็ดเสื้อฉัน!"
11:42:13:07
"ของมีค่าก็ไม่ได้ แถมยังเสียเสื้อไปตัวหนึ่งอีก ทริปนี้ขาดทุนย่อยยับ... วู้ว?!"
"นี่ ยัยแมวน้อย มาด้อมๆ มองๆ แถวอู่หลิงอีกแล้วเหรอ? บอกแล้วไงว่าห้ามมาเหยียบแถวนี้"
"ไม่ใช่เรื่องของเธอ ยัยบ้า! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!"
ถังถังและเฉิน เชียนยูสบตากันด้วยความเลิ่กลั่กขณะจ้องมองภาพในกล้อง ทันใดนั้น ถังถังก็คว้าตัวเครื่องแล้วสับเท้าวิ่งออกไปสุดแรงเกิด—
"หน้ากากอันมืดมน! นักเขียนผู้หน้าซีด! มาดูนี่เร็ว! ฉันมีวิดีโอเด็ดตอนยัยเกล็ดสีเขียวร้องไห้ขี้มูกโป่งด้วยล่ะ! หน้าตาน่าเกลียดชะมัดเลย!"
"ถังถัง!!! หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!!!"
เฉิน เชียนยูที่ใบหน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย วิ่งไล่กวดถังถังไปรอบวงแหวนส่วนกลางอยู่ห้าหกตลบ จนกระทั่งหมี่ฟู่ ที่ทนดูต่อไม่ไหว เข้ามาคว้าคอเสื้อหิ้วทั้งคู่ลอยขึ้น
"ถังถัง ตอนอยู่อู่หลิงฉันก็ต้องคอยไล่จับเธอ มาอยู่บนตี้เจียงตอนปฏิบัติภารกิจ ฉันยังต้องมาไล่จับเธออีกเหรอ... ส่วนเฉิน ทำไมเธอถึงไปเล่นสนุกตามยัยนี่ล่ะ"
"พรรคพวกหน้ากากอันมืดมนของฉันเป็นเจ้าของที่นี่นะ ยัยบ้า! เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่ง! ปล่อยผู้นำคนนี้ลงเดี๋ยวนี้!"
ในขณะที่ถังถังและหมี่ฟู่กำลังเปิดศึกฝีปากกัน เฉิน เชียนยูก็อาศัยจังหวะมุดตัวออกจากมือหมี่ฟู่ แล้วฉวยกล้องมาจากมือถังถัง ก่อนจะกดปุ่มลบหลักฐานแห่ง "ความอับอาย" นั้นทิ้งทันที จากนั้นเธอก็แลบลิ้นปลิ้นตาพลางหันเลนส์กล้องไปทางคู่กัดที่ยังทะเลาะกันไม่เลิก
กล้องบันทึกภาพเหตุการณ์ไว้ตรงๆ ภาพของถังถังที่ถูกหมี่ฟู่หิ้วคอเสื้ออยู่นั้น ช่างซ้อนทับกับความทรงจำในอดีต — แม้จะมีการไล่กวดและปะทะกันนับครั้งไม่ถ้วน แต่หมี่ฟู่ไม่เคยคว้าจับจุดตายของถังถังเลยสักครั้ง ขอเพียงถังถังตั้งสติได้ เธอก็มีโอกาสหนีรอดไปได้เสมอ
ถังถังไม่เคยเข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงหนีรอดไปได้ง่ายดายทุกครั้งไป มีเพียงเฉิน เชียนยูผู้ช่างสังเกตที่มองเห็นความจริงข้อนี้ และกลายเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวในศึกครั้งนี้: เธอบันทึกวิดีโอของถังถังในสภาพหัวหน้าผู้ปราชัยที่หูตกลู่และดูน่าสงสารจับใจเอาไว้เปิดดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ไม่รู้จบ
06:23:45:10
"กล้องถ่ายรูป... ของเล่นที่เอาไว้บันทึกภาพเหรอ? น่ารักดีนะ แถมขยับได้ด้วย ดูไปดูมาเหมือนลูโปน้อยเลย!"
"ชาวอู่หลิงประดิษฐ์เครื่องนี้ขึ้นมาน่ะ เราไปฉกมาได้ตอนปะทะกับพวกนั้นครั้งล่าสุด แค่กดปุ่มตรงนี้ก็เริ่มทำงานแล้ว... ไง ผู้นำ อยากลองถ่ายดูหน่อยไหมว่าภาพจะออกมาเป็นยังไง?"
"มาเลย จัดไป! เฮ่ ทำไมในจอขาฉันมันดูสั้นขนาดนี้เนี่ย? ทำเอาผู้นำของพวกเธอดูตัวเล็กไปเลย!"
"ไม่ใช่ว่าเธอตัวเล็ก— เฮ่ๆ อย่าตี! ฉันเอง ฉันนี่แหละที่ตัวเตี้ย โอเคไหม!"
"ไม่เล่นกับเธอแล้ว! ฉันจะไปอัดยัยบ้านั่น แล้วใช้ลูโป 'น้อย' นี่บันทึกภาพตอนหล่อนโดนซัดจนหมอบราบคาบ!"
07:10:30:15
"หนอย ยัยบ้านั่น ออกไปสู้ถวายหัวให้จวงอีกแล้ว... คราวก่อนก็โดนตัวแหยะรุมทึ้งจนน่วมไปทั้งตัว เธอไม่รู้จักจำบ้างเลย...
"สู้ฉันนอนอยู่ในค่าย หลบพวกไบลท์ข้างนอกนั่นดีกว่า... มีน้ำสะอาดให้ดื่ม มีปลาอร่อยๆ ให้กิน...
"เฮ่ ลูโปน้อย อยู่นิ่งๆ! ดูนั่น! มีสาวเด๋อด๋าที่ไหนไม่รู้มาฝึกดาบอยู่แถวพรมแดนอู่หลิงด้วย ตามไปดูหน่อยดีกว่าว่ามาทำอะไร
"เหอะ ดาบคู่ของยัยนั่นดูสวยดี แถวนี้ตัวแหยะชุกชุมจะตาย อันตรายแล้วสิ อย่าปล่อยให้กลายเป็นอาหารพวกมันเลยดีกว่า เดี๋ยวผู้นำคนนี้จะช่วยรับของมีค่าพวกนั้นมาดูแลต่อเอง"
08:36:05:55
"นี่เธอจัดการตัวแหยะพวกนี้หมดเลยด้วยตัวคนเดียวเหรอ?"
"ใช่แล้ว เจ้าพวกนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก แต่ก็นะ ขอบใจที่มาช่วย! ฝีมือปืนเธอใช้ได้เลย ฉันชื่อเฉิน เชียนยู ยินดีที่ได้รู้จัก เธอคือ?"
"ถังถัง! ผู้นำสูงสุดแห่งค่ายชิงป๋อ! เคยได้ยินชื่อฉันไหมล่ะ?"
"แน่นอน! ค่ายชิงป๋อที่ชอบหาเรื่องเมืองอู่หลิงอยู่ตลอดน่ะเหรอ... เดี๋ยวก่อน เธอไม่ได้ตั้งใจจะมาปล้นฉันใช่ไหม?"
"มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอเป็นชาวอู่หลิงหรือเปล่า? ผู้นำคนนี้เป็นคนยุติธรรม และฉันก็เกลียดแค่พวกอู่หลิงเท่านั้นแหละ!"
"คือฉัน เอ่อ ก็... เดี๋ยว ไม่ใช่สิ ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว..."
"อะไรนะ? ยัยบ้านั่นไล่เธอออกมาเหรอ? ไม่เป็นไรหรอก เป็นชาวอู่หลิงไปก็เจอแต่เรื่องเฮงซวย — เฮ่ แล้วเธอจะร้องไห้ทำไมเนี่ย! อ๊าก! อย่าเอาขี้มูกมาเช็ดเสื้อฉัน!"
11:42:13:07
"ของมีค่าก็ไม่ได้ แถมยังเสียเสื้อไปตัวหนึ่งอีก ทริปนี้ขาดทุนย่อยยับ... วู้ว?!"
"นี่ ยัยแมวน้อย มาด้อมๆ มองๆ แถวอู่หลิงอีกแล้วเหรอ? บอกแล้วไงว่าห้ามมาเหยียบแถวนี้"
"ไม่ใช่เรื่องของเธอ ยัยบ้า! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!"
ถังถังและเฉิน เชียนยูสบตากันด้วยความเลิ่กลั่กขณะจ้องมองภาพในกล้อง ทันใดนั้น ถังถังก็คว้าตัวเครื่องแล้วสับเท้าวิ่งออกไปสุดแรงเกิด—
"หน้ากากอันมืดมน! นักเขียนผู้หน้าซีด! มาดูนี่เร็ว! ฉันมีวิดีโอเด็ดตอนยัยเกล็ดสีเขียวร้องไห้ขี้มูกโป่งด้วยล่ะ! หน้าตาน่าเกลียดชะมัดเลย!"
"ถังถัง!!! หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!!!"
เฉิน เชียนยูที่ใบหน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย วิ่งไล่กวดถังถังไปรอบวงแหวนส่วนกลางอยู่ห้าหกตลบ จนกระทั่งหมี่ฟู่ ที่ทนดูต่อไม่ไหว เข้ามาคว้าคอเสื้อหิ้วทั้งคู่ลอยขึ้น
"ถังถัง ตอนอยู่อู่หลิงฉันก็ต้องคอยไล่จับเธอ มาอยู่บนตี้เจียงตอนปฏิบัติภารกิจ ฉันยังต้องมาไล่จับเธออีกเหรอ... ส่วนเฉิน ทำไมเธอถึงไปเล่นสนุกตามยัยนี่ล่ะ"
"พรรคพวกหน้ากากอันมืดมนของฉันเป็นเจ้าของที่นี่นะ ยัยบ้า! เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่ง! ปล่อยผู้นำคนนี้ลงเดี๋ยวนี้!"
ในขณะที่ถังถังและหมี่ฟู่กำลังเปิดศึกฝีปากกัน เฉิน เชียนยูก็อาศัยจังหวะมุดตัวออกจากมือหมี่ฟู่ แล้วฉวยกล้องมาจากมือถังถัง ก่อนจะกดปุ่มลบหลักฐานแห่ง "ความอับอาย" นั้นทิ้งทันที จากนั้นเธอก็แลบลิ้นปลิ้นตาพลางหันเลนส์กล้องไปทางคู่กัดที่ยังทะเลาะกันไม่เลิก
กล้องบันทึกภาพเหตุการณ์ไว้ตรงๆ ภาพของถังถังที่ถูกหมี่ฟู่หิ้วคอเสื้ออยู่นั้น ช่างซ้อนทับกับความทรงจำในอดีต — แม้จะมีการไล่กวดและปะทะกันนับครั้งไม่ถ้วน แต่หมี่ฟู่ไม่เคยคว้าจับจุดตายของถังถังเลยสักครั้ง ขอเพียงถังถังตั้งสติได้ เธอก็มีโอกาสหนีรอดไปได้เสมอ
ถังถังไม่เคยเข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงหนีรอดไปได้ง่ายดายทุกครั้งไป มีเพียงเฉิน เชียนยูผู้ช่างสังเกตที่มองเห็นความจริงข้อนี้ และกลายเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวในศึกครั้งนี้: เธอบันทึกวิดีโอของถังถังในสภาพหัวหน้าผู้ปราชัยที่หูตกลู่และดูน่าสงสารจับใจเอาไว้เปิดดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ไม่รู้จบ
ภาพวาด
สายน้ำบริสุทธิ์สะท้อนจิตวิญญาณ
คมมีดผ่าไผ่
คำสั่งของหัวหน้าใหญ่อยู่เหนือสุด