| ประเภทอาวุธ | ยูนิตเวท |
| ความหายาก | ★★★★★★ |
เมื่อเพียงสองวันก่อน ขณะที่ข้าออกไปสกาเวนจิน ข้าได้พบสตรีเผ่าเปอร์โรแปลกประหลาดคนหนึ่ง
นางสวมชุดประหลาดๆ และดูไม่เหมือนใครจากฮานน่า-บีทที่คอยดูแลพวกเราเลย แถมยังลากซากอะไรบางอย่างมาด้วย นางเรียกมันว่า "มอเตอร์" ของนางเอง นางบอกว่ามันถูกเจ้าพวกหินคลานทำพัง
นางมาถามว่าข้าจะยอมยืมสัตว์บรรทุกภาระให้หรือไม่
ข้าไม่อยากให้หรอก
ข้าถามว่านางเป็นใคร แล้วนางก็ตอบว่าตนคือ "ผู้ส่งสาร"
ผู้ส่งสาร? ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย
จากนั้นนางก็อธิบายว่า เมื่อครั้งนานมาแล้ว ตอนที่ประตูคอสมอสยังคงอยู่ พวกผู้ส่งสารใช้ประตูนั่นเพื่อนำของจากทาลอส-II มายังเทอร์รา แล้วก็ขนของจากเทอร์รากลับไปยังทาลอส-II นางบอกว่ามันคือการแลกเปลี่ยนแห่งความโหยหาและความผูกพัน
แต่ท่านพ่อบอกข้าว่าประตูคอสมอสนั้นหายไปแล้ว เช่นเดียวกับเทอร์รา
นางตอบกลับมาว่า หลังจากเจ้าพวกบั๊กเกอร์ลอยด์หายไปแล้ว ผู้คนก็สูญเสียศรัทธาต่อกันและกัน เริ่มทำสงคราม และสร้างกำแพงกั้นตนเอง ก็เหมือนเจ้าอสูรทรายตัวเล็กๆ แถวนี้ที่ขุดจมลงไปในทรายและไม่โผล่ออกมา
สงครามงั้นหรือ?
นางบอกว่าผู้คนเริ่มทำสงครามกับเจ้าพวกบักเกอร์ และแม้กระทั่งทำสงครามกันเอง นางบอกว่าข้ากับท่านพ่ออยู่ในหมู่บ้านดินแดนป่าร้างก็เพราะผู้คนของเราต้องการหลีกเลี่ยงสงคราม
ยังไงซะ ข้าก็ไม่อยากให้ยืมสัตว์บรรทุกภาระหรอก
แล้วนางก็มองตาข้าอย่างดุดันและจริงจังขึ้นมาทันที นางบอกว่านางต้องการสัตว์บรรทุกภาระของข้าเพื่อไปบอกคนอื่นๆ ว่าสงครามได้สิ้นสุดแล้ว
นางบอกว่า แม้เราจะสูญเสียการเชื่อมโยงกับเทร์รา แต่พวกผู้ส่งสารอย่างนางก็จะพยายามรวมทุกคนบนทาลอส-II เข้าด้วยกัน และสร้างศรัทธาแทนกำแพงที่กั้นขวาง
แล้วนางก็บอกว่านางคือผู้ส่งสารคนแรกหลังสงคราม และนางมีจดหมายสันติภาพสำหรับบุคคลที่ชื่อว่า เอนด์-ฟยอดด์
แต่ข้าก็ยังไม่อยากให้ยืมสัตว์บรรทุกภาระอยู่ดี
นางส่งยิ้มแปลกๆ มาให้ข้า พร้อมกับลูกโลหะลอยได้ที่ลอยวนอยู่ใกล้ๆ นาง นางบอกว่ามันมีค่าแพงลิบ แทบจะมีค่าพอๆ กับจดหมายของนาง นางบอกให้ข้าเก็บลูกกลมลอยได้นั่นไว้เป็น "เงินมัดจำ" จนกว่านางจะกลับมาพร้อมสัตว์บรรทุกภาระของข้า
ใช่สิ ของลอยได้ก็มักจะแพงอยู่แล้ว
สุดท้ายข้าก็ตกลงและมอบสัตว์บรรทุกภาระให้กับนาง ข้าบอกชื่อนาง และชี้ทางไปยังหมู่บ้าน
......
เมื่อข้าตื่นขึ้นในยามเช้า มีคนบอกข้าว่าสัตว์บรรทุกภาระของข้าถูกผูกอยู่ที่นอกหมู่บ้าน ในถุงนั้นมีพัสดุหนึ่งชิ้น และจดหมายที่มีชื่อของข้าอยู่บนมัน
ปรากฏว่ามันเป็นของสตรีผู้ส่งสารนั่นเอง
นางเขียนไว้ในจดหมายว่าข้าได้เก็บ "เงินมัดจำ" นั่นไว้เป็นของขวัญแทนคำขอบคุณของนาง นางยังกล่าวขอบคุณข้าและสัตว์บรรทุกภาระที่ช่วยให้นางไปถึงใกล้จุดหมายได้
นางบอกว่า "ยุคแห่งผู้ส่งสาร" กำลังมาถึง! ข้าว่าตอนที่นางเขียนประโยคนั้น นางคงมีความสุขมากทีเดียว
พัสดุที่ได้มานั้นมีเจ้า "วิทยุสื่อสาร" พร้อมคู่มือการใช้งาน ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านสามารถใช้ "วิทยุ" นี้เพื่อติดต่อหาผู้ส่งสารคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงได้แล้ว
แต่ข้าจะเขียนถึงใครดีเล่า? แล้วจะส่งจดหมายไปที่ไหนได้กัน? ข้าไม่เคยออกจากหมู่บ้านเลยสักครั้ง
บางทีข้าอาจจะเขียนไปหาสตรีผู้ส่งสารคนนั้นก็ได้
ตั๋วทอง ×2,200
แม่พิมพ์หล่อ ×5
คัลโคนิกซ์ ×3
ออโรนิกซ์ ×5
แม่พิมพ์หล่อหนัก ×20
อัมโบรนิกซ์ ×5
ตาข่ายคัดกรองแทคยอน ×16
หินอู่หลิง ×8
แก่นสาร