| ประเภทอาวุธ | อาวุธหอก |
| ความหายาก | ★★★★★★ |
บรรพบุรุษของข้าเป็นผู้รอบรู้ที่อาศัยอยู่ที่เมืองซั่งฉู่ ระหว่างการเดินทางครั้งหนึ่ง เขาได้เจอกับฝนที่ตกกระหน่ำกะทันหันจนต้องหาที่หลบภัยใต้หน้าผา เขาก่อกองไฟอุ่นด้วยหญ้าแห้ง และกำลังจะนอนหลับเมื่อเขาเห็นบุคคลประหลาดสวมเสื้อผ้าสีดำสนิท สิ่งมีชีวิตนั้นไร้ทั้งดวงตาและปาก และแขนของมันเชื่อมติดอยู่กับภูเขาเอง บรรพบุรุษของข้าจึงเอ่ยถามสิ่งประหลาดนั้นว่า: "ทำไมแขนของท่านถึงเชื่อมติดอยู่กับหินเล่า?"
สิ่งมีชีวิตประหลาดนั้นตอบกลับว่า:
"ครั้งหนึ่งข้าเคยอาศัยอยู่ที่ไป่จ้าว วันหนึ่ง ข้าได้ฝันเห็นร่างเล็กๆ สวมเสื้อผ้าสีเหลือง มันยืนอยู่กลางฝ่ามือของข้า และถามข้าเกี่ยวกับน้ำหนักของชีวิตมนุษย์ ‘มันหนักกว่าขุนเขา’ ข้าตอบไป"
"ร่างเล็กนั้นยิ้มและกล่าวตอบว่า: ‘และข้าคือผู้ปกครองแห่งอาณาจักรในฝ่ามือ’ แล้วร่างเล็กนั้นก็หายไป และไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย ข้าไม่อยากทำลายอาณาจักรของมัน จึงวางมือลง ณ ที่แห่งนี้ และไม่ขยับไปไหนตลอดหนึ่งศตวรรษ เมื่อกาลเวลาผ่านไป ภูเขาใหญ่ก็ค่อยๆ ผุดขึ้นจากฝ่ามือของข้า สิ่งที่เจ้ากำลังมองอยู่นี้แหละคือมัน"
บรรพบุรุษของข้ารู้สึกสับสน จึงถามต่อว่า: "ท่านเป็นจิตวิญญาณที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและห่วงใย แต่เหตุใดจึงยอมให้ตนเองติดอยู่ที่นี่มาเนิ่นนานเช่นนี้เล่า? ความกังวลของท่านนั้นจริงแท้และจริงใจ แต่เหตุใดไม่ตัดแขนของตนเองออกเพื่อเป็นอิสระจากที่แห่งนี้?"
สิ่งประหลาดนั้นครุ่นคิด: "ข้าไม่รู้เลยว่าอะไรจะหนักกว่ากัน — อาณาจักรบนฝ่ามือ หรือฝ่ามือที่อยู่ก่อนข้อมือของข้า บางทีหากข้าหาคำตอบได้ ข้าก็คงสามารถรับน้ำหนักของภูเขาลูกนี้และเดินทางไปพร้อมกับมันได้"
สิ่งประหลาดนั้นจึงพูดต่อว่า: "ตอนนี้ จงปล่อยข้าให้เป็นสุข แล้วเจ้าก็จักได้ความสงบสุขของเจ้าเช่นกัน" ว่ากันว่าเมื่อถึงตรงนั้น บรรพบุรุษของข้าก็เข้าสู่นิทรา รุ่งเช้ามาถึง แต่สิ่งประหลาดนั้นก็ไม่ปรากฏให้เห็นอีกเลย
ข้ายังเคยได้ยินเล่าขานถึงสมุนไพรที่ชื่อว่า เจิ่นหวง หญ้าชนิดนี้มีพิษอ่อนๆ และเมื่อถูกเผาจะปล่อยควันหลอนประสาทออกมา บางทีบรรพบุรุษผู้นั้นของข้า อาจจะเผลอสูดดมมันมากเกินไปก็เป็นได้!
ตั๋วทอง ×2,200
แม่พิมพ์หล่อ ×5
คัลโคนิกซ์ ×3
ออโรนิกซ์ ×5
แม่พิมพ์หล่อหนัก ×20
อัมโบรนิกซ์ ×5
หลอดปล่อยแสงเมทาไดแอสทิมา ×16
อิกนิโอไซต์ ×8
แก่นสาร