| ประเภทอาวุธ | ปืนหามแล่น |
| ความหายาก | ★★★★★★ |
สนใจเรื่องราวของผู้ส่งสารที่ชื่อ ฟอลเคน กราฟนิง ไหม?
แทบไม่มีใครบนเทร์ราจำชื่อเขาได้เลย สิ่งที่ผู้คนยังจำได้ก็คือ หน้าที่ของเขา — ผู้ส่งสารแห่งมหันตภัย
ฟอลเคน กราฟนิง เกิดที่ชายแดนของคาซิเมียร์ และเริ่มต้นอาชีพอันเดียวดายตั้งแต่ยังหนุ่ม เขาเดินป่าข้ามภูเขาด้วยก้าวย่างที่มั่นคงและล่องเรือไปตามแม่น้ำ เพื่อนำข้อมูลที่ผ่านการตรวจสอบแล้วของ สัญญาณภัยพิบัติไปยังหมู่บ้าน เมืองเล็ก และเมืองใหญ่ที่กำลังเผชิญกับการทำลายล้างที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาไม่ใช่ผู้กอบกู้ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือเตือนผู้คน ถึง "ร่องรอยแห่งการทำลายล้างที่กำลังจะมาถึง" บางคนรู้สึกขอบคุณ ขณะที่คนอื่นเก็บความแค้นไว้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาได้รับบาดเจ็บมากมาย ถูกสาปแช่งอย่างร้ายกาจ ถูกจ้องมองด้วยความเย็นชาและเกลียดชัง และได้เห็นการเสียสละอันใหญ่หลวงมาแล้วเช่นกัน ความหดหู่ที่รัดรึงคอยปกคลุมจิตวิญญาณของเขาอยู่เสมอ
เมื่อเขาอายุ 53 ปี เขาตัดสินใจ ละทิ้งบ้านเกิดและอุทิศปีสุดท้ายในชีวิตให้กับดาวเคราะห์ที่ถูกค้นพบใหม่ — ทาลอส-II
ที่ โลกใหม่แห่งนี้ เขาไม่ใช่ "ผู้เผยพระวจนะแห่งหายนะ" อีกต่อไป แต่เป็นเพียงผู้ส่งสารทั่วไป ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่ปีนั้น ผืนแผ่นดินที่กว้างใหญ่และสงบเงียบของทาลอส-II ปลอดจากภัยพิบัติและภัยคุกคามแห่งการทำลายล้างที่มีอยู่ตลอดเวลา ความรู้สึกสงบที่หายไปนานเติมเต็มฟอลเคน เขาหยิบกระเป๋าและเดินทางไปทั่วดินแดนระหว่างฐานบุกเบิกเพื่อส่งจดหมาย คุ้มกันเสบียง และถ่ายทอดข่าวกรองในทุกการเดินทาง
เมื่อเขามีเวลาส่วนตัว เขาก็ยังคงเดินทางเพียงลำพังต่อไป เขายังปะติดปะต่ออุปกรณ์ออริจิเนียมหลายชิ้นเข้าด้วยกันเพื่อสร้างอากาศยานเบื้องต้น แม้ว่ามันจะบินทุลักทุเลทั่วท้องฟ้า แต่เขาก็สามารถลงจอดบนดินแดนป่าที่ยังไม่มีใครสำรวจได้ เขาปีนยอดเขาสง่างาม ลุยฝ่าหนองน้ำมืดมิด และทิ้งรอยเท้าไว้ในอาณาจักรที่ไม่ถูกแตะต้องแห่งนี้
เขาเริ่มวาดภาพอนาคตที่สวยงามสำหรับดินแดนที่ไม่ถูกรบกวนด้วยภัยพิบัติ — เมื่อเขา เกษียณ เขาจะสร้างกระท่อมไม้ในหุบเขาแห่งใดแห่งหนึ่ง เขาจะมีบ้านพักตากอากาศบนยอดเขา ที่ซึ่งเขาสามารถเพลิดเพลินกับอากาศที่บริสุทธิ์และสดชื่นได้ด้วย สมุดบันทึกของเขาเต็มไปด้วยทางเดิน เส้นทาง แผนที่แสดงความสูง และแนวคิดสำหรับ "บ้านในอุดมคติ" ของเขา ขณะที่เขาทิ้งร่องรอยเท้าไปทั่วโลก พื้นที่ว่างเปล่าก็ถูกเติมเต็มมากขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งถึง วันนั้น
วันที่แองเคอร์ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า และแองเกลอยลงมาสู่อารยธรรม ผู้คนถูกบังคับให้หนีอีกครั้ง เช่นเดียวกับที่พวกเขาทำเมื่อภัยพิบัติมา
ในช่วงยุคแห่งความวุ่นวาย ฟอลเคนหวนกลับไปสู่อาชีพเก่าของเขาอีกครั้ง เขากลายเป็นผู้นำทางที่ไว้วางใจได้ที่สุด และนำผู้รอดชีวิตในการเดินทางที่สิ้นหวังมุ่งสู่ทิศใต้เพื่อความอยู่รอด ผู้คนกล่าวว่าเขาลุกขึ้นสู้กับความท้าทายในหลายๆ โอกาส เพื่อบุกเบิกเส้นทางข้างหน้า เขาถึงกับบินเครื่องบินที่ทรุดโทรมเข้าไปในพายุ และกลับมาพร้อมกับร่างกายที่บอบช้ำและบาดเจ็บสาหัส ด้วยประสบการณ์ ความมุ่งมั่น และความกล้าหาญ เขาได้บุกเบิกเส้นทางแห่งชีวิตมากมายให้แก่ผู้ลี้ภัย ด่านหน้า หมู่บ้าน และเมืองเล็กๆ นับไม่ถ้วน ถูกก่อตั้งขึ้นด้วยเครื่องหมายบอกทางหรือคำแนะนำด้วยวาจาของเขา ถ้าฟอลเคนไม่ได้เป็นผู้นำทาง หลายคนคงจะไปไม่ถึงแถบอารยธรรมอย่างมีชีวิต
แต่นั่นไม่ใช่จุดสิ้นสุดของการเดินทางของฟอลเคน
ในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต ฟอลเคนยังคงเดินทางไปทางใต้อย่างต่อเนื่อง เขาเดินทางข้ามเทือกเขาและท่องไปทั่วแถบอารยธรรม จนกระทั่งในที่สุดเขาก็มาถึงขอบมหาสมุทรใหญ่ จากนั้นตำนานก็กล่าวอ้างว่า ฟอลเคนได้สร้างเรือ ณ ที่แห่งนั้นและแล่นเรือออกไปเพื่อค้นหาสถานที่ที่ไกลออกไปทางใต้อีก
และก็ไม่เคยมีใครพบเห็นฟอลเคนอีกเลยหลังจากนั้น
มีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งที่ค่อนข้างเป็นที่นิยมในหมู่นักเดินเรือในมหาสมุทรของทาลอส-II: หากใครได้เห็นเมฆที่มีรูปร่างเหมือนเสากระโดงที่ตั้งขึ้นพร้อมใบเรือเต็มผืน ณ จุดที่มหาสมุทรและท้องฟ้าบรรจบกัน นั่นคือ "ใบเรือของฟอลเคน" และนั่นจะเป็นสัญญาณของสภาพอากาศที่ดี
ผู้คนเรียกเขาว่า"เนวิเกเตอร์" เรื่องราวของฟอลเคนถูกเล่าขานในเมือง โรงเรียน และท่าเรือทุกที่ เขาเป็นผู้ส่งสาร นักสำรวจ นักเดินทางผู้โดดเดี่ยว และเป็นผู้ที่ชูคบเพลิงให้สว่างไสว ในช่วงเวลาแห่งความมืดมิดของมนุษยชาติ
บริษัทมีซโก้ภูมิใจที่จะรักษาแนวคิดนี้ไว้ ซีรีส์ล่าสุดของเราสำหรับปีนี้ได้ถูกปลุกเร้าด้วยจิตวิญญาณของนักนำทาง เราอุทิศให้กับบุคคลที่เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานและกล้าหาญทุกคน ที่กระตือรือร้นที่จะเผชิญหน้ากับ อนาคตที่ไร้ขอบเขต
"นี่เป็นแค่ เรื่องเล่าโฆษณาชวนเชื่อ ทั้งหมดนี่คือสิ่งที่ผมจะอ่านแค่นี้เองเหรอครับ?"
"แน่นอนว่าไม่ ผมกำลังจะนำเสนอบทความล่าสุดนี้เกี่ยวกับความลับที่ยังไม่ถูกเปิดเผยของฟอลเคน กราฟนิง"
"อ๋อ?"
"ฟอลเคน กราฟนิงมุ่งหน้าลงใต้ต่อไปเพราะความเชื่อที่ว่าประตูจักรวาลที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกแห่งอาจมีอยู่ ณ ขั้วโลกใต้ ของโลกใบนี้"
"อีก... ประตูจักรวาล? มันเป็นไปได้ด้วยหรือ?"
"ใครจะไปรู้? ไม่มีใครสามารถพิสูจน์หรือหักล้างมันได้ ใครจะรู้ได้? เขาอาจจะพบทางกลับบ้านที่สุดขอบทะเล หรือไม่ก็หายไปใต้เกลียวคลื่น"
"ดังนั้น..."
"ดังนั้น ในช่วงท้ายของชีวิตเขา สิ่งที่ทำให้ ‘นักนำทาง’ ยังคงเดินหน้าต่อไป ไม่ใช่ความหลงใหลในการสำรวจหรือการผจญภัย มันเป็นความปรารถนาที่ลึกซึ้งยิ่งกว่ามาก — เขาอยากกลับบ้าน"
ตั๋วทอง ×2,200
แม่พิมพ์หล่อ ×5
คัลโคนิกซ์ ×3
ออโรนิกซ์ ×5
แม่พิมพ์หล่อหนัก ×20
อัมโบรนิกซ์ ×5
หลอดปล่อยแสงเมทาไดแอสทิมา ×16
หินอู่หลิง ×8
แก่นสาร