| ประเภทอาวุธ | ดาบ |
| ความหายาก | ★★★★ |
ที่ใดที่หนึ่งในดินแดนป่า ขบวนคาราวานหนักๆ ดับเครื่องและหยุดจอดอยู่หน้าจุดปิดถนน ฝุ่นที่ถูกลมพัดถูไปมาที่กระจกหน้าต่าง ขณะที่เสียงทึบๆ ของการระเบิดและสิ่งมีชีวิตยักษ์กระทบพื้นดังก้องกังวานออกไป
คนขับรถบรรทุกหนุ่มลดกระจกลงและยื่นหน้าออกมา "อากาศแย่ชะมัด ดูเหมือนฝนจะตกอีกแล้ว!" และข้างหน้ามีบั๊กเกอร์ลอยด์อีกไหมเนี่ย? นี่เป็นการเจอเป็นครั้งที่สามของเดือนนี้เลยนะ!
คนขับรถบรรทุกคนแก่ลงจากห้องคนขับ อุปกรณ์ออริจิเนียมของคาราวานเขากำลังพยายามล้างฝุ่นบนกระจกหน้ารถอยู่ "จุดแจกจ่ายส่งทีมฉุกเฉินมาแล้ว เห็นรถวิศวกรคันนั้นไหม? ทีมงานกำลังเคลียร์ซากจากถนนอยู่"
"เฮ้ คุณ คุณดูเหมือนทหารผ่านศึกตัวจริง เห็นบั๊กเกอร์พิเศษบ้างไหม?" คนขับรถบรรทุกหนุ่มถามอย่างสงสัย
คนแก่จุดบุหรี่ขึ้นสูบ: "เห็นตัวหนึ่งที่ด่านหน้าแถวนั้นเมื่อสิบปีก่อน บั๊กเกอร์ลอยด์ตัวนั้นใหญ่กว่าคาราวานอีก ฉันยังเห็นเพื่อนคนขับคนหนึ่งกระโดดวิ่งเข้าไปในห้องคนขับเลย"
"เขารอดไหม"
"อืม บั๊กเกอร์ลอยด์ตัวใหญ่เกินขนาดนั่นตามมา แต่จับไม่อยู่ ตู้คอนเทนเนอร์หลุดตกจากคาราวาน แล้วก็ถูกบดขยี้โดยแร่ออริจิเนียมดิบห้าสิบตันไปเลย"
"เป็นจุดจบแบบน่าสงสารจริงๆ สำหรับปักเกอร์ตัวนั้น... คนขับรถบรรทุกคนนั้นโชคดีสุดๆ ตอนนั้นเค้าว่าพวกปักเกอร์ลอยด์หินไซส์ใหญ่มากๆ นี้ชุกชุมแถวนี้เลย"
"มันแย่กว่านั้นเยอะ" คนขับรถรุ่นเก๋าปล่อยควันเป็นวงขึ้นสู่อากาศ "ทางหลวงนี่ยังไม่มี แล้วก็ไม่มีจุดแจกจ่าย RD หรือทีมสนับสนุนจาก TGCC ด้วย สมัยนั้น ท้องถิ่นไม่ว่าจะเป็นเมืองหรือหมู่บ้านเล็กแค่ไหน ต่างก็สู้กันเองหรือสู้กับพวกเบรกเกอร์เพื่อกระป๋องอาหารกัน"
ประโยคนี้ทำให้คนขับหนุ่มสนใจ ครึ่งลำตัวของเขาแทบโผล่ออกมาจากห้องคนขับแล้ว "สู้กันเพราะกระป๋องอาหารกันจริงเหรอ? โธ่เอ้ย ตอนนี้ที่เห็นก็แค่ช่างฝีมือมาขายของกันไปมาเท่านั้นแหละ ฉันยังเห็นคนจากคเยิร์ชด้วยนะ"
"นั่นแหละคือที่มาของการก่อตั้งหอการค้า ทั้งโครงการเริ่มต้นจากกลุ่มคนขับรถบรรทุกที่มีประสบการณ์หลายสิบคน อาจารย์ผู้ชี้แนะของฉันก็เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งหอการค้านั่นแหละ คนขับรุ่นเก๋ายิ้ม เห็นสิ่งอำนวยความสะดวกของ Endfield นั่นไหม? ที่นั่นอาหารหมดเมื่อสิบปีก่อน พวกเรากล้าฝืนเสี่ยง ทะลวงผ่านพื้นที่ของแลนด์เบรกเกอร์ แล้วส่งมอบอาหารให้ นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้จับพวงมาลัยคาราวานจริงๆ"
"ฉันพนันได้เลยว่าพวกเขารู้สึกขอบคุณมาก"
"ก็ไม่เชิงหรอก พวกเขาต่อสู้กับกลุ่มแลนด์เบรกเกอร์ที่พยายามยกพวกบุกชิงของจนเละเทะไปหมด ชาว Endfield ก็ยึดเสบียงของพวกแลนด์เบรกเกอร์มาได้ และนั่นก็ช่วยให้พวกเขาผ่านช่วงวิกฤตไปได้ชั่วคราว"
เสียงการระเบิดค่อยๆ ดังใกล้เข้ามา และซากหินจากไหล่เขาก็เริ่มถล่มตกลงมาเป็นสาย คนขับรถบรรทุกต่างรอคอยอย่างใจเย็น
"จุด RD นั่นก็พูดเรื่อง... ‘การปฏิบัติตามมาตรฐานธุรกิจ’ ไปเรื่อย" คนขับรถหนุ่มกลับเข้าไปในห้องคนขับและหยิบช็อกโกแลตแท่งใหญ่ขึ้นมา เขาหยิบชิ้นหนึ่งฉีกออกแล้วขว้างให้คนขับรถคนอื่นที่ยืนรออยู่ข้างคาราวาน "การทบทวนเส้นทางก็ดีอยู่หรอก แค่เสียเวลาเล็กน้อย แต่ตอนนี้พวกมันยังมากำหนดราคาตายตัวในการเติมเชื้อเพลิงโอริโกอีก แล้วราคามันก็โคตรแพง พวกนั้นกำลังดูดที-เครดิตของพวกเราไปทุกทาง"
คนขับรถอีกรายที่เดินผ่านมาได้ยินบทสนทนาก็แวะเข้าร่วม "จะพูดอะไรก็พูดไป แต่ถ้าเราไม่ต้องให้ TGCC เก็บส่วนแบ่ง ชีวิตคงจะดีขึ้นเยอะ"
"แล้วใครจะเป็นคนออกที-เครดิตล่ะ? ใครจะมาดูแลคนขับอิสระอย่างพวกเรา?" คนขับรุ่นเก๋ายิ้มแล้วเป่าเป็นวงควันอีกครั้ง
"โอ้?"
"แล้วก็ลืมเรื่องบักเกอร์กรอบของคาราวานด่วนไปได้เลย หรือสถานีเติมเชื้อเพลิงที่ราคายอมรับได้—พวกนั้นก็จะหายไปด้วย ถ้า TGCC หายไป"
"ฉัน..." คนขับรถบรรทุกหนุ่มนึกคำพูดไม่ออก เขาสะบัดมือแล้วกลับเข้าไปในห้องคนขับ "เหอะ เขายังรับมุขเรื่องกลุ่มผูกขาดไม่ได้เลย"
พวกเขาได้ยินเสียงระเบิดอีกครั้ง คราวนี้ใกล้กว่าเมื่อก่อน
"ตอนนี้กลายเป็นเรื่องธุรกิจใหญ่โตไปหมด..." คนขับรถกล่าวต่อหลังหยุดคิดชั่วครู่ "ได้ยินมาว่ามีบริษัทพยายามผูกขาดการส่งเชื้อเพลิงโอรีโก..."
คนขับรุ่นเก๋ามองไปยังเมฆฝุ่นในระยะไกล
"การผูกขาด... คนสุดท้ายที่เมินข้อตกลงแล้วพยายามทำแบบนั้น โดนโทษจำคุกหนักๆ จากมติการประชุมร่วมของ TGCC เลยนะ พูดถึงเรื่องนั้น การค้าทรัพยากรสำคัญจะถูกควบคุมอยู่เสมอ แต่มาตรการพวกนี้ก็ทำเพื่อแนวหน้าทางตอนเหนือ ฉันส่งของไปที่นั่นหลายเที่ยวเลย ทริปพวกนั้นน่าหวาดเสียวจริงๆ"
"อ้อ ทางเหนือใช่ไหม? ฉันเคยบดบั๊กเกอร์ลอยด์ด้วยรถบรรทุกของฉันมาแล้ว"
คนงานไม่กี่คนที่อยู่หน้าคาราวานรีบยกแผงปิดถนนออกทันที เสียงแหบพร่าดังมาจากเครื่องสื่อสารออริจิเนียม: "ถนนเคลียร์แล้ว เคลื่อนรถต่อและรักษาระยะห่าง"
"คุณจะไปหุบเขา IV ใช่ไหม? น่าจะถึงเวลาที่เราต้องแยกทางกันแล้วล่ะ" คนขับรถหนุ่มตะโกนให้ดังที่สุด
"เบื่อฉันแล้วเหรอ? ฉันก็จะไปอู่หลิงเหมือนกันนะ!" คนขับรถรุ่นเก๋ารัดเข็มขัดและมองกระจกมองหลัง "เรายังไม่ถึงเวลาแยกทางกันเร็วๆ นี้หรอก"
"เฮ้ย เจ้าหนูวัยเก๋า คุณตามฉันมาหรือไง?"
"คิดว่าฉันเป็นพวกสะกดรอยเหรอ? ฉันจะตุนอาหารที่อู่หลิง แล้วเอาไปส่งที่หุบเขา IV, หาแร่ออริจิเนียมให้คเยิร์ช แล้วค่อยเอาตู้คอนเทนเนอร์ที่เต็มด้วยงานคราฟท์ไปส่งที่ลาฟานโตมา"
พวกคนขับรถบรรทุกยังคงพูดจาเล่นหยาบๆ กัน สตาร์ทเครื่องยนต์ แล้วกลับขึ้นไปบนขบวนคาราวานอันไม่สิ้นสุด
ตั๋วทอง ×2,200
แม่พิมพ์หล่อ ×5
คัลโคนิกซ์ ×3
ออโรนิกซ์ ×5
แม่พิมพ์หล่อหนัก ×20
อัมโบรนิกซ์ ×5
น้ำยาขึ้นรูปควอแดรนท์ ×16
หินอู่หลิง ×8
แก่นสาร