ที่​ซึ่ง​มิตรภาพ​บังเกิด

ฟาง​อี้​ เร็ว​เข้า​ มา​นี่​หน่อย​! ไม่​บาดเจ็บ​ตรงไหน​ใช่ไหม​?

มี​ใคร​บาดเจ็บ​ไหม​?

พวกเรา​ไม่เป็นไร​จริ​งๆ

คุณ​ก็​พูดว่า​ไม่เป็นไร​ตลอด​นั่นแหละ​ วันนี้​พวกเรา​มือ​เป็น​ระวิง​เลย​ แต่​พรุ่งนี้​ต้อง​มาหา​หมอ​นะ​ เดี๋ยว​ฉัน​จะ​นัด​ตรวจ​เช็ก​สภาพร่างกาย​แบบ​ละเอียด​ให้

จะ​จำไว้​ คุณหมอ​ฉุ่​ย​... แล้ว​สถานการณ์​ผู้บาดเจ็บ​เป็น​ยังไง​บ้าง​?

ก็​หนัก​เอา​การ​อยู่​ แต่​ยัง​พอ​รับมือ​ไหว​ พวกเรา​เจอ​เรื่อง​แบบนี้​มา​สิบ​ปี​แล้ว​ ขั้นตอน​การ​รับมือ​น่ะ​เยอะ​แน่นอน

โอเค​ ถ้า​มีปัญหา​อะไร​เกิดขึ้น​ ติดต่อ​ฉัน​ได้​ทันที​ ฉัน​จะ​จัดการ​ให้​เอง

ได้​เลย​ ไป​ตรวจดู​พื้นที่​อื่น​เถอะ​! พวก​ที่​บาดเจ็บ​เรา​เอาอยู่

นั่น​ใช่​ ... หลี​เ​ฟิง​หรือเปล่า​?

ใช่​... ไม่เป็นไร​ แค่​มา​ช่วย​ลำเลียง​ผู้บาดเจ็บ​มา​ที่นี่​น่ะ

วันนี้​ ... เป็นครั้งแรก​ของ​ฉัน​ใน​สนามรบ​จริง​ แค่​รู้สึก​ดีใจ​ที่​ได้​สู้​เคียงข้าง​น้า​จี้​และ​คน​อื่​นๆ

ไม่ต้อง​กังวล​เรื่อง​นั้น​หรอก

...​จริง​เหรอ​?

แต่​พอ​วันนี้​ ถึง​ได้​เข้าใจ​ว่าการ​สู้​กับ​คน​จริ​งๆ​ มัน​ต่าง​จาก​การ​ฝึก​แค่ไหน​... ราวกับ​หน้า​มือ​เป็น​หลัง​มือ​เลย​...

หลี​เ​ฟิง

ส่วนที่เหลือ​ของ​เมือง​งั้น​เหรอ​...? รับทราบ​... ในเมื่อ​คุณ​ว่า​อย่างนั้น​ ฉัน​ก็​จะ​ลอง​ไปดู

ถ้า​สิ่ง​ที่​ฉัน​ฝึกฝน​มาต​ลอด​คือ​เพื่อ​สิ่ง​นี้​ ... พ่อ​กับ​แม่​จะ​อยาก​เห็น​ฉัน​ใน​สภาพ​แบบนี้​จริ​งๆ​ เหรอ​...?

พวก​องครักษ์​รุ่น​ใหญ่​คอย​ระวัง​หลัง​ให้​ฉัน​ตลอด​เลย​ แค่​หวัง​ว่า​ฉัน​จะ​ไม่​ทำให้​พวกเขา​ผิดหวัง​...

แล้ว​พอ​เห็น​พวก​รุ่นพี่​ต้อง​มา​บาดเจ็บ​แบบ​นั้น​ ... ก็​รู้สึก​แย่มาก​จริ​งๆ

โอ้​ จริง​ด้วย​ แถว​อาร์​เรย์​อาจจะ​มี​คน​ที่​ต้องการ​ความช่วยเหลือ​อยู่​ ฉัน​จะ​ไปดู​หน่อย

โชคดี​นะ

อ้า​! เทียน​ซือ​จวง​! แล้วก็​ Endmin ด้วย​!

คุณ​ได้รับบาดเจ็บ​มั้ย​...? เดี๋ยว​ ดูเหมือน​จะ​ไม่เป็นอะไร​มาก

แววตา​ของ​คุณ​สั่นคลอน​ ดู​ไม่สดใส​เลย

เวลา​ที่​พวกเขา​มอง​มา​ที่​คุณ​ ใน​แววตา​นั้น​มี​แต่​ความภูมิใจ​และ​ความตื่นเต้น​ หรือ​บางที​ ... อาจจะ​มี​ความอิจฉา​เล็กน้อย​ด้วย​ล่ะ​มั้ง

เก็บความ​ลังเล​พวก​นั้น​ไว้

เทียน​ซือ​และ​องครักษ์​ทุกคน​ ต่าง​เติบโต​ขึ้น​จาก​การ​เผชิญหน้า​กับ​ความรับผิดชอบ​ของ​ตัวเอง​ทั้งนั้น

ทุกคน​เชื่อมั่น​ใน​ตัว​คุณ​ แต่บางที​ ... มัน​อาจ​ถึง​เวลา​ที่​คุณ​ควร​ออก​ไป​จาก​ที่นี่​ แล้วไป​ดู​ส่วนที่เหลือ​ของ​เมือง​บ้าง

จบ​แล้ว​ล่ะ​ ห​ลี่​จุ้ย​... พวกเรา​ปลอดภัย​แล้ว​...

อ๊ะ​! เทียน​ซือ​จวง​! ห​ลี่​จุ้ย​เลิก​สวด​ได้​แล้ว​ คุณ​เรียก​ทั้ง​เทียน​ซือ​จวง​กับ​ Endmin มา​ที่นี่​เลย​!

Endmin... เทียน​ซือ​จวง​!

ฉะ​-​ฉัน​ต้าน​พวก​มัน​ไว้​ได้​! ไม่มี​พวก​แอง​เกลอ​ย​ตัว​ไหน​หลุด​เข้าไป​ใน​สำนัก​นัก​ดาบ​เวท​ได้​เลย​...

เมื่อกี้​ ห​ลี่​จุ้ย​ฉาย​เดี่ยว​รับมือ​กับ​แอง​เกลอ​ย​ตั้ง​สาม​ตัว​ แถม​ยัง​ช่วย​ชาวเมือง​ที่​ติด​อยู่​มา​ได้​อีก​สอง​คน​ด้วย​!

มะ​... ไม่ใช่​เรื่องใหญ่​เลย​! ผู้คุ้มกัน​คน​ไหน​ก็​คง​ทำ​แบบ​เดียวกัน​ทั้งนั้น​!

คุณ​ทำดี​มาก​แล้ว​ ตอนนี้​พักผ่อน​เถอะ

โย่​! ดูซิ​ว่า​ใคร​มา​!

เหล่า​ฮีโร่​แห่ง​เมือง​อู่​หลิง​ — Endmin, เพอ​ริ​กา​, เฉิน​ เชียน​ยู​!

โอ้​ พูด​เกินไป​ พวกเรา​ก็​ทำ​ไม่สำเร็จ​หรอก​ถ้า​ไม่มี​คุณ​ช่วย

เห็น​คุณ​กำลัง​ทำความสะอาด​อยู่​ มี​อะไร​ให้​ช่วย​ไหม

ไม่เป็นไร​ แค่​คิด​ว่า​จะ​รีบ​เปิดร้าน​ไว​หน่อย​ ทุกคน​เครียด​กัน​มา​นาน​แล้ว​ ควรจะ​ได้รับ​อาหาร​อ​ร่อ​ยๆ​ กับ​การพักผ่อน​ดีๆ​ สักที

เอา​ตร​งๆ​ ไม่​ควร​มา​ถาม​ฉัน​หรอก​ ลอง​ไป​ถาม​ชาวเมือง​อู่​หลิง​ดู​สิ​ ถาม​พวก​ชาว​ค่าย​ หรือ​ถาม​หัวใจ​ของ​คุณ​เอง​ดู

...​วิศวกร​ปัน​ ไม่​อยาก​ให้​ช่วย​จริ​งๆ​ หรือ​? แค่​ช่วย​ย้าย​โต๊ะ​เก้าอี้​คง​ใช้เวลา​ไม่นาน​หรอก

และ​ที่​ขาดไม่ได้​เลย​คือ​เสาหลัก​ของ​พวกเรา​ อุปราช​จวง​!

เทียน​ซือ​ปัน

อ๊ะ​-​โอ้​ เบา​ได้​เบา​กับ​ตำแหน่ง​นั้น​ แบบนี้​ทีไร​มี​แต่​เรื่อง​แ​ย่ๆ​ ตามมา​ทุกที

ฉัน​แค่​อยาก​จะ​ถาม​ ... ว่า​ครั้งนี้​ฉัน​เลือก​ทาง​ที่​ถูก​แล้ว​จริ​งๆ​ ใช่ไหม​?

ครั้งนี้​งั้น​เหรอ​? ถ้า​ถาม​ฉัน​ล่ะ​ก็​ แม่​หนู​... ไม่มีทาง​เลือกตั้ง​แต่แรก​แล้ว​ ไม่ว่า​จะ​ตัดสินใจ​ยังไง​ พวก​ศัตรู​ก็​ต้อง​บุก​มา​ที่​อู่​หลิง​อยู่ดี

แต่บางที​ฉัน​น่าจะ​จัดการ​สถานการณ์​ที่​ชิง​ป๋อ​ได้ดี​กว่า​นี้​ บางที​เน​ฟา​ริธ​อาจจะ​ไม่มี​โอกาส​ลงมือ​เลย​ก็ได้​ ถ้า​เกิด​ว่า​ฉัน​...

จวง​ฟาง​อี้​ เลิก​พูด​คำ​ว่า​ "บางที​" ได้​แล้ว​ เรื่อง​พวก​นั้น​มัน​ไม่เคย​เกิดขึ้น​ใน​ตอนนั้น​ และ​มัน​ก็​ไม่มี​อยู่​จริง​ใน​ตอนนี้​ด้วย

อา​... ชม​กัน​เกินไป​แล้ว​! ฉัน​ก็​แค่​ทำหน้าที่​ตัวเอง​เท่านั้น

แต่​ถ้า​อยาก​ช่วย​จริ​งๆ​ ทำไม​ไม่​หา​อะไร​กินที่​นี่​สัก​มื้อ​?

หรือ​ถ้า​จะ​ให้​ดีกว่า​นั้น​ ลอง​ถาม​ Endmin ดู​!

ฟัง​นะ​ Endmin ภายนอก​เธอ​อาจจะ​ดู​แกร่ง​ แต่​ลึ​กๆ​ แล้ว​... ต้องการ​ใคร​สัก​คน​ที่​คอย​ก้าวเดิน​ไป​พร้อมกัน

ไม่ต้อง​หรอก​ คุณมี​ธุระ​สำคัญ​กว่า​ต้อง​ไป​จัดการ​!

...​ตกลง​ Endmin เรา​กลับกัน​เถอะ​ ฉัน​ยัง​มีเรื่อง​ต้องหา​รือ​กับ​ทาง​ Endfield ต่อ

ลาก่อน​ ลุง​ปัน​!

แล้ว​เจอกัน​! อย่า​ลืม​กลับมา​ล่ะ​ เดี๋ยว​ฉัน​จัด​โปร​ฉลอง​เปิดร้าน​ใหม่​ให้​เลย​!

ในเมื่อ​ปริศนา​ปลอดภัย​แล้ว​ เรา​ก็​ถือว่า​ปิดฉาก​เรื่องราว​ใน​บท​นี้​ลง​ได้​อย่าง​สมบูรณ์

รู้สึก​เหมือน​มีเรื่อง​เกิดขึ้น​เต็มไปหมด​เลย​!

อย่างน้อย​ความแค้น​จาก​หุบเขา​ IV ก็​ถูก​ชำระ​จน​จบสิ้น​สักที​!

แต่​ภารกิจ​ของ​ Endfield ยัง​ไม่​จบ​ลง​แค่นี้

เป้าหมาย​สูงสุด​ของ​เรา​คือ​การ​เดินหน้า​โครงการ​ซี​เรน​ไนต์​ และ​ยับยั้ง​รอยแยก​ขนาด​มหึมา​ใต้​อู่​หลิง​ได้

ใช่​เลย​! แล้ว​ซัมมิต​ก็​บอก​ด้วยว่า​ทาง​ HAS ส่ง​กำลัง​เสริม​มา​แล้ว​!

งั้น​อย่า​เสียเวลา​กัน​เลย​...

โครงการ​ซี​เรน​ไนต์​สำคัญ​ก็​จริง​ แต่​เรื่อง​ความคืบหน้า​มัน​ฝืน​กัน​ไม่ได้​หรอก

ตั้งแต่​มาถึง​ คุณ​ก็​ช่วย​ชาว​อู่​หลิง​แบบ​ไม่ได้​พัก​เลย​ การ​หา​เวลาว่าง​สักหน่อย​ไม่ใช่​แค่​เรื่อง​ที่​ควร​ได้รับ​นะ​... แต่​มัน​จำเป็น​เลย​ล่ะ

รู้สึก​ไม่​ยุติธรรม​เลย​ ที่​มี​แต่​ฉัน​คนเดียว​ที่​ถูก​บอก​ให้​ไป​พัก

​ก็ได้​ แต่​คุณ​ต้อง​สัญญา​ว่า​จะ​ดูแลตัวเอง​ด้วย​?

ฉัน​สัญญา

เพราะ​งั้น​ อย่างน้อย​ก็​วันนี้​ ... หรือ​สัก​สอง​สาม​วันหลัง​จากนี้​ ฉัน​อยาก​ให้​พวกคุณ​พัก​อยู่​ที่​เมือง​อู่​หลิง​ใน​ฐานะ​แขก​ ถือ​ซะ​ว่า​เป็นช่วง​พักผ่อน​สั้​นๆ​ แล้วกัน

ทุกคน​บน​ถนน​ฟาง​ซิง​คง​ยินดี​มาก​ที่จะ​ได้​ต้อนรับ​พวกคุณ​ ไว้​พอการ​วิจัย​ซี​เรน​ไนต์​มี​ความคืบหน้า​ แล้ว​เรา​ค่อย​กลับ​ไป​เริ่ม​งาน​กัน​ใหม่

เทียน​ซือ​จวง​พูด​มีเหตุผล​ อืม​ งั้น​ฉัน​คง​ใช้เวลา​นี้​จัดการ​เคลียร์​รายงาน​ต่า​งๆ​...

อืมม​... แต่​นั่น​มัน​ก็​ฟัง​ดูเหมือน​ทำงาน​อยู่ดี​ไม่ใช่​เหรอ​...

​ถ้า​ต้องการ​ความช่วยเหลือ​ ก็​บอก​มา​ได้​เลย

งั้นก็​ตกลง​ตาม​นี้

...​ยัง​พอ​มี​เวลา​อยู่

บอส

หื​ม​? ทำไม​ทำ​หน้า​เครียด​แบบ​นั้น​ล่ะ​?

แค่​รู้สึก​ว่า​ ... ถ้า​คุณ​จะ​เอา​ตัว​เข้า​แลก​เป็น​เหยื่อ​ล่อ​ขนาด​นั้น​ อย่างน้อย​ก็​น่าจะ​พา​ฉัน​ไป​ด้วย

มีสมาธิ​หน่อย​ ทาง​นี้​เป็น​ยังไง​บ้าง​?

สบาย​มาก​ แค่​สู้​กับ​พวก​นี้​ยัง​ไม่​สะใจ​เท่าไหร่

มี​ "อาสาสมัคร​พลเรือน​" หลาย​คน​ยื่นมือ​เข้ามา​ช่วย​ตอน​ต่อสู้​... ฉัน​ซึ้งใจ​จริ​งๆ​ ที่​พวกเขา​ยอม​เสี่ยงอันตราย​ขนาด​นี้

คุณ​คิด​ว่า​ไง​ล่ะ​ หมี่​ฟู่​?

ในเมื่อ​มาถึง​นี่​แล้ว​ พวกเรา​แวะ​ไป​ที่​ถนน​ฟาง​ซิง​กัน​หน่อย​ดีกว่า

ไม่มี​อะไร

หน้าที่​ของ​องครักษ์​คือ​การปกป้อง​เมือง​ไม่ใช่​เหรอ​?

หน้าที่​ของ​ฉัน​คือ​การปกป้อง​คุณ​ต่างหาก

คุณ​เพิ่ง​ผ่าน​การต่อสู้​อัน​ดุเดือด​มา​... แน่ใจ​นะ​ว่า​ไม่เป็นไร​?

ก็​อย่างที่​เห็น​ ฉัน​สบายดี​มาก

แล้วก็​ต้อง​ขอบคุณ​พวก​เจ้าหน้าที่​ Endfield ด้วย​ ฉัน​คง​รับมือ​คนเดียว​ไม่ไหว​แน่

ก็ได้​...

ฉัน​แค่​เพลีย​นิดหน่อย​ ไม่มี​อะไร​ต้อง​ห่วง​หรอก

พวก​แลนด์​เบรก​เกอร์​เหมือน​ศพ​เดิน​ได้​ ข้างใน​มันตา​ย​ซาก​ไป​หมด​ ไม่มีชีวิตชีวา​เอา​เสีย​เลย

นั่นสิ​ อีก​เรื่อง​หนึ่ง​ พวก​องครักษ์​กำลังจะ​กลับ​ไป​เริ่ม​เวร​ลาดตระเวน​ตามปกติ​แล้ว

พวกเรา​จะ​ตอบแทน​ ... "อาสาสมัคร​" เหล่านี้​อย่าง​งาม​แน่นอน

พวก​องครักษ์​กำลัง​ช่วย​ชาวเมือง​ให้​กลับมา​ใช้ชีวิต​ได้​ตามปกติ

แล้ว​คุณ​ล่ะ​เป็น​ยังไง​บ้าง​?

ส่วน​พวก​กบฏ​ชาว​ค่าย​ ... น่าเวทนา​ชะมัด​ แม้แต่​จะ​ใช้​กำปั้น​คุย​แทน​ปาก​แบบ​ยั​ย​ลูก​แมว​นั่น​ยัง​ทำ​ไม่ได้​เลย